dralen
Dutch
Etymology
Unknown.
Pronunciation
- IPA(key): /ˈdraːlə(n)/
Audio (file) - Hyphenation: dra‧len
Verb
dralen
- (transitive) to dawdle, to move slowly, to not take action
Inflection
| Inflection of dralen (weak) | ||||
|---|---|---|---|---|
| infinitive | dralen | |||
| past singular | draalde | |||
| past participle | gedraald | |||
| infinitive | dralen | |||
| gerund | dralen n | |||
| verbal noun | — | |||
| present tense | past tense | |||
| 1st person singular | draal | draalde | ||
| 2nd person sing. (jij) | draalt | draalde | ||
| 2nd person sing. (u) | draalt | draalde | ||
| 2nd person sing. (gij) | draalt | draalde | ||
| 3rd person singular | draalt | draalde | ||
| plural | dralen | draalden | ||
| subjunctive sing.1 | drale | draalde | ||
| subjunctive plur.1 | dralen | draalden | ||
| imperative sing. | draal | |||
| imperative plur.1 | draalt | |||
| participles | dralend | gedraald | ||
| 1) Archaic. | ||||
Synonyms
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.