doppiare
Italian
Etymology
From Late Latin dūplāre, present active infinitive of dūplō, from Latin dūplus. Compare French doubler, Spanish doblar, Portuguese dobrar.
Verb
doppiare
Conjugation
Conjugation of doppiare
| infinitive | doppiare | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| auxiliary verb | avere | gerund | doppiando | |||
| present participle | doppiante | past participle | doppiato | |||
| person | singular | plural | ||||
| first | second | third | first | second | third | |
| indicative | io | tu | lui/lei, esso/essa | noi | voi | loro, essi/esse |
| present | doppio | doppi | doppia | doppiamo | doppiate | doppiano |
| imperfect | doppiavo | doppiavi | doppiava | doppiavamo | doppiavate | doppiavano |
| past historic | doppiai | doppiasti | doppiò | doppiammo | doppiaste | doppiarono |
| future | doppierò | doppierai | doppierà | doppieremo | doppierete | doppieranno |
| conditional | io | tu | lui/lei, esso/essa | noi | voi | loro, essi/esse |
| present | doppierei | doppieresti | doppierebbe | doppieremmo | doppiereste | doppierebbero |
| subjunctive | che io | che tu | che lui/che lei, che esso/che essa | che noi | che voi | che loro, che essi/che esse |
| present | doppi | doppi | doppi | doppiamo | doppiate | doppino |
| imperfect | doppiassi | doppiassi | doppiasse | doppiassimo | doppiaste | doppiassero |
| imperative | — | tu | Lei | noi | voi | Loro |
| doppia, non doppiare | doppi | doppiamo | doppiate | doppino | ||
Related terms
Anagrams
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.