disertare
See also: disertaré
Italian
Etymology
From a Late Latin, Vulgar Latin *dēsertāre, from Latin dēsertus, perfect passive participle of dēserō (“I forsake, abandon”).
Verb
disertare
- (transitive) to desert
- (transitive) to abandon, leave, walk out on
Conjugation
Conjugation of disertare
| infinitive | disertare | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| auxiliary verb | avere | gerund | disertando | |||
| present participle | disertante | past participle | disertato | |||
| person | singular | plural | ||||
| first | second | third | first | second | third | |
| indicative | io | tu | lui/lei, esso/essa | noi | voi | loro, essi/esse |
| present | diserto | diserti | diserta | disertiamo | disertate | disertano |
| imperfect | disertavo | disertavi | disertava | disertavamo | disertavate | disertavano |
| past historic | disertai | disertasti | disertò | disertammo | disertaste | disertarono |
| future | diserterò | diserterai | diserterà | diserteremo | diserterete | diserteranno |
| conditional | io | tu | lui/lei, esso/essa | noi | voi | loro, essi/esse |
| present | diserterei | diserteresti | diserterebbe | diserteremmo | disertereste | diserterebbero |
| subjunctive | che io | che tu | che lui/che lei, che esso/che essa | che noi | che voi | che loro, che essi/che esse |
| present | diserti | diserti | diserti | disertiamo | disertiate | disertino |
| imperfect | disertassi | disertassi | disertasse | disertassimo | disertaste | disertassero |
| imperative | — | tu | Lei | noi | voi | Loro |
| diserta, non disertare | diserti | disertiamo | disertate | disertino | ||
Related terms
Anagrams
Spanish
Verb
disertare
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.