diremek

Turkish

Etymology

From Old Turkic tire-‎ (“to support, upright”), from Proto-Turkic *dīre- (“to support”), possibly from Proto-Altaic *t`ī́ri (“to press, make a support”)[1].

Verb

diremek (third-person singular simple present direr)

  1. (transitive, dialectal) to put something in vertical position, support
  2. (intransitive) to resist, hold up, persist

Conjugation

positive - interrogative
singular plural
1st person 2nd person 3rd person 1st person 2nd person 3rd person
ben sen o biz siz onlar
indicative present simple direr miyim? direr misin? direr mi? direr miyiz? direr misiniz? direrler mi?
present continuous diriyor muyum? diriyor musun? diriyor mu? diriyor muyuz? diriyor musunuz? diriyorlar mı?
past definite diredim mi? diredin mi? diredi mi? diredik mi? dirediniz mi? dirediler mi?
past continuous diriyor muydum? diriyor muydun? diriyor muydu? diriyor muyduk? diriyor muydunuz? diriyorlar mıydı?
future simple direyecek miyim? direyecek misin? direyecek mi? direyecek miyiz? direyecek misiniz? direyecekler mi?
negative - declarative
singular plural
1st person 2nd person 3rd person 1st person 2nd person 3rd person
ben sen o biz siz onlar
indicative present simple diremem diremezsin diremez diremeyiz diremezsiniz diremezler
present continuous diremiyorum diremiyorsun diremiyor diremiyoruz diremiyorsunuz diremiyorlar
past definite diremedim diremedin diremedi diremedik diremediniz diremediler
past continuous diremiyordum diremiyordun diremiyordu diremiyorduk diremiyordunuz diremiyordular
future simple diremeyeceğim diremeyeceksin diremeyecek diremeyeceğiz diremeyeceksiniz diremeyecekler

Derived terms

References

  1. ↑ Starostin, Sergei; Dybo, Anna; Mudrak, Oleg (2003) Etymological dictionary of the Altaic languages (Handbuch der Orientalistik; VIII.8), Leiden, New York, Köln: E.J. Brill: “*t`ī́ri”
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.