dicta
English
Noun
dicta
- plural form of dictum
Catalan
Verb
dicta
- third-person singular present indicative form of dictar
- second-person singular imperative form of dictar
French
Verb
dicta
- third-person singular past historic of dicter
Latin
Pronunciation 1
- (Classical) IPA(key): /ˈdik.ta/, [ˈdɪk.ta]
Participle
dicta
Pronunciation 2
- (Classical) IPA(key): /ˈdik.taː/, [ˈdɪk.taː]
Participle
dictā
- ablative feminine singular of dictus
References
- dicta in Charles du Fresne du Cange’s Glossarium Mediæ et Infimæ Latinitatis (augmented edition, 1883–1887)
Romanian
Etymology
Verb
a dicta (third-person singular present dictează, past participle dictat) 1st conj.
- to dictate
Conjugation
conjugation of dicta (first conjugation, -ez- infix)
| infinitive | a dicta | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| gerund | dictând | ||||||
| past participle | dictat | ||||||
| number | singular | plural | |||||
| person | 1st person | 2nd person | 3rd person | 1st person | 2nd person | 3rd person | |
| indicative | eu | tu | el/ea | noi | voi | ei/ele | |
| present | dictez | dictezi | dictează | dictăm | dictați | dictează | |
| imperfect | dictam | dictai | dicta | dictam | dictați | dictau | |
| simple perfect | dictai | dictași | dictă | dictarăm | dictarăți | dictară | |
| pluperfect | dictasem | dictaseși | dictase | dictaserăm | dictaserăți | dictaseră | |
| subjunctive | eu | tu | el/ea | noi | voi | ei/ele | |
| present | să dictez | să dictezi | să dicteze | să dictăm | să dictați | să dicteze | |
| imperative | — | tu | — | — | voi | — | |
| affirmative | dictează | dictați | |||||
| negative | nu dicta | nu dictați | |||||
Related terms
Spanish
Verb
dicta
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.