deyn
German
Pronoun
deyn
- Obsolete spelling of dein
Inflection
| Declension of deyn | ||||
|---|---|---|---|---|
| masculine | feminine | neuter | plural | |
| nominative | deyn | deyne | deyn | deyne |
| genitive | deynes | deyner | deynes | deyner |
| dative | deynem | deyner | deynem | deynen |
| accusative | deynen | deyne | deyn | deyne |
Kurdish
Etymology
From Persian دين (dein).
Noun
deyn ?
Turkish
Etymology
From Persian دين (dein).
Pronunciation
- IPA(key): [dejn]
- Hyphenation: deyn
Noun
deyn (definite accusative deyni, plural düyun)
- (very rare, archaic, law) debt
Declension
| Inflection | ||
|---|---|---|
| Nominative | deyn | |
| Definite accusative | deyni | |
| Singular | Plural | |
| Nominative | deyn | deynler |
| Definite accusative | deyni | deynleri |
| Dative | deyne | deynlere |
| Locative | deynde | deynlerde |
| Ablative | deynden | deynlerden |
| Genitive | deynin | deynlerin |
Synonyms
Zazaki
Etymology
From Persian دين (dein).
Noun
deyn ?
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.