devius
Latin
Etymology
Derived from Latin via (“road, path”).
Pronunciation
- (Classical) IPA(key): /ˈdeː.wi.us/, [ˈdeː.wi.ʊs]
Adjective
dēvius (feminine dēvia, neuter dēvium); first/second declension
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | dēvius | dēvia | dēvium | dēviī | dēviae | dēvia | |
| genitive | dēviī | dēviae | dēviī | dēviōrum | dēviārum | dēviōrum | |
| dative | dēviō | dēviō | dēviīs | ||||
| accusative | dēvium | dēviam | dēvium | dēviōs | dēviās | dēvia | |
| ablative | dēviō | dēviā | dēviō | dēviīs | |||
| vocative | dēvie | dēvia | dēvium | dēviī | dēviae | dēvia | |
References
- devius in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879) A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
- devius in Charlton T. Lewis (1891) An Elementary Latin Dictionary, New York: Harper & Brothers
- devius in Gaffiot, Félix (1934) Dictionnaire Illustré Latin-Français, Hachette
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.