criminatrix
Latin
Noun
crīminātrix f (genitive crīminātrīcis); third declension
- accuser (female)
Inflection
Third declension.
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominative | crīminātrīx | crīminātrīcēs |
| genitive | crīminātrīcis | crīminātrīcum |
| dative | crīminātrīcī | crīminātrīcibus |
| accusative | crīminātrīcem | crīminātrīcēs |
| ablative | crīminātrīce | crīminātrīcibus |
| vocative | crīminātrīx | crīminātrīcēs |
Related terms
References
- criminatrix in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879) A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
- criminatrix in Gaffiot, Félix (1934) Dictionnaire Illustré Latin-Français, Hachette
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.