credibilis
Latin
Etymology
Pronunciation
- (Classical) IPA(key): /kreːˈdi.bi.lis/
Adjective
crēdibilis (neuter crēdibile); third declension
Inflection
Third declension.
| Number | Singular | Plural | |||
|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masc./Fem. | Neuter | Masc./Fem. | Neuter | |
| nominative | crēdibilis | crēdibile | crēdibilēs | crēdibilia | |
| genitive | crēdibilis | crēdibilium | |||
| dative | crēdibilī | crēdibilibus | |||
| accusative | crēdibilem | crēdibile | crēdibilēs, crēdibilīs | crēdibilia | |
| ablative | crēdibilī | crēdibilibus | |||
| vocative | crēdibilis | crēdibile | crēdibilēs | crēdibilia | |
Derived terms
Related terms
- incrēdibilis
- incrēdibiltās
- incrēdibiliter
- incrēditus
- incrēdulitās
- incredulus
Descendants
References
- credibilis in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879) A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
- credibilis in Charlton T. Lewis (1891) An Elementary Latin Dictionary, New York: Harper & Brothers
- credibilis in Charles du Fresne du Cange’s Glossarium Mediæ et Infimæ Latinitatis (augmented edition, 1883–1887)
- credibilis in Gaffiot, Félix (1934) Dictionnaire Illustré Latin-Français, Hachette
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.