buitensluiten

Dutch

Etymology

From buiten +‎ sluiten.

Pronunciation

  • IPA(key): /ˈbœy̯tə(n)slœy̯tə(n)/
  • Audio(file)

Verb

buitensluiten

  1. (transitive) to shut out, to lock out
  2. (transitive) to exclude, to shun

Inflection

Inflection of buitensluiten (strong class 2, separable)
infinitive buitensluiten
past singular sloot buiten
past participle buitengesloten
infinitive buitensluiten
gerund buitensluiten n
verbal noun —
main clause subordinate clause
present tense past tense present tense past tense
1st person singular sluit buiten sloot buiten buitensluit buitensloot
2nd person sing. (jij) sluit buiten sloot buiten buitensluit buitensloot
2nd person sing. (u) sluit buiten sloot buiten buitensluit buitensloot
2nd person sing. (gij) sluit buiten sloot buiten buitensluit buitensloot
3rd person singular sluit buiten sloot buiten buitensluit buitensloot
plural sluiten buiten sloten buiten buitensluiten buitensloten
subjunctive sing.1 sluite buiten slote buiten buitensluite buitenslote
subjunctive plur.1 sluiten buiten sloten buiten buitensluiten buitensloten
imperative sing. sluit buiten
imperative plur.1 sluit buiten
participles buitensluitend buitengesloten
1) Archaic.

Anagrams

This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.