brinco
See also: brincó
Asturian
Verb
brinco
- first-person singular present indicative of brincar
Galician
Etymology
14th century. Probably a half learned word, from Latin vinculum.[1] Doublet of vinco and vínculo.
Pronunciation
- IPA(key): /ˈbɾiŋko̝/
Noun
brinco m (plural brincos)
- earring
- 1458, X. Ferro Couselo (ed.), A vida e a fala dos devanceiros. Escolma de documentos en galego dos séculos XIII ao XVI. Vigo: Galaxia, page 330:
- Costança de Monterrey deu querella que lle tomaran o dito mudo et o castellaao hun brinco de prata da orella, en este dia, en Sesnande
- Constance of Monterrei reported that the aforementioned mute and the Castilian took a silver earring from her ear, in this day, in Sesnande
- Costança de Monterrey deu querella que lle tomaran o dito mudo et o castellaao hun brinco de prata da orella, en este dia, en Sesnande
- 1458, X. Ferro Couselo (ed.), A vida e a fala dos devanceiros. Escolma de documentos en galego dos séculos XIII ao XVI. Vigo: Galaxia, page 330:
- nose ring (for pigs)
- jump, leap, hop
Derived terms
- brinca
- brincadeira
- brincar
- brinqueta
Verb
brinco
- first-person singular present indicative of brincar
References
- “brinco” in Xavier Varela Barreiro & Xavier Gómez Guinovart: Corpus Xelmírez - Corpus lingüístico da Galicia medieval. SLI / Grupo TALG / ILG, 2006-2016.
- “brinquo” in Xavier Varela Barreiro & Xavier Gómez Guinovart: Corpus Xelmírez - Corpus lingüístico da Galicia medieval. SLI / Grupo TALG / ILG, 2006-2016.
- “brinco” in Dicionario de Dicionarios da lingua galega, SLI - ILGA 2006-2013.
- “brinco (aro)” in Santamarina, Antón (coord.): Tesouro informatizado da lingua galega. Santiago de Compostela: Instituto da Lingua Galega.
- “brinco” in Álvarez, Rosario (coord.): Tesouro do léxico patrimonial galego e portugués, Santiago de Compostela: Instituto da Lingua Galega.
- ↑ Coromines, Joan; Pascual, José A. (1991–1997). Diccionario crítico etimológico castellano e hispánico. Madrid: Gredos, s.v. brincar.
Portuguese

brinco
Etymology
Pronunciation
- IPA(key): /ˈbɾĩ.ku/
- (South Brazil) IPA(key): /ˈbɾĩ.ko/
Noun
brinco m (plural brincos)
- (jewellery) earring
Derived terms
- brincar
- brinco-de-princesa
Verb
brinco
Spanish
Etymology
Pronunciation
- Rhymes: -iŋko
Noun
brinco m (plural brincos)
Synonyms
Verb
brinco
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.