biljeg
Serbo-Croatian
Alternative forms
Etymology
From Proto-Slavic *bělěgъ, from a Turkic language.
Pronunciation
- IPA(key): /bǐʎeɡ/
- Hyphenation: bi‧ljeg
Noun
bìljeg m (Cyrillic spelling бѝљег)
- mark, marker
- tumorski biljeg ― tumor marker
- molekularni biljeg ― molecular marker
-
- feature, trait, characteristic
- birthmark
- (Croatia) tax stamp, stamp (for applications and administrative expenses, not for postal services)
- svaka firma ima svoj logo i biljeg ― each company has its own logo and a stamp
-
- sign, signal, symptom
Declension
Declension of biljeg
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | bìljeg | biljezi |
| genitive | bìljega | biljega |
| dative | biljegu | biljezima |
| accusative | biljeg | biljege |
| vocative | bilježe | biljezi |
| locative | biljegu | biljezima |
| instrumental | biljegom | biljezima |
References
- “biljeg” in Hrvatski jezični portal
- Skok, Petar (1971) Etimologijski rječnik hrvatskoga ili srpskoga jezika (in Serbo-Croatian), volume 1, Zagreb: JAZU, page 150
- Речник српскохрватскога књижевног језика (1990, Друго фототипско издање), Матица српска, Matica hrvatska (Нови Сад, Zagreb), volume 1, page 171
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.