auxiliatrix
Latin
Noun
auxiliātrīx f (genitive auxiliātrīcis); third declension
Inflection
Third declension.
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominative | auxiliātrīx | auxiliātrīcēs |
| genitive | auxiliātrīcis | auxiliātrīcum |
| dative | auxiliātrīcī | auxiliātrīcibus |
| accusative | auxiliātrīcem | auxiliātrīcēs |
| ablative | auxiliātrīce | auxiliātrīcibus |
| vocative | auxiliātrīx | auxiliātrīcēs |
Related terms
References
- auxiliatrix in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879) A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
- auxiliatrix in Gaffiot, Félix (1934) Dictionnaire Illustré Latin-Français, Hachette
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.