auricularis
Latin
Etymology
From auris (“ear”).
Pronunciation
- (Classical) IPA(key): /au̯.ri.kuˈlaː.ris/, [au̯.rɪ.kʊˈɫaː.rɪs]
Adjective
auriculāris (neuter auriculāre); third declension
- of or pertaining to the ear; auricular; ear-shaped
- (substantive) the little finger
Inflection
Third declension.
| Number | Singular | Plural | |||
|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masc./Fem. | Neuter | Masc./Fem. | Neuter | |
| nominative | auriculāris | auriculāre | auriculārēs | auriculāria | |
| genitive | auriculāris | auriculārium | |||
| dative | auriculārī | auriculāribus | |||
| accusative | auriculārem | auriculāre | auriculārēs, auriculārīs | auriculāria | |
| ablative | auriculārī | auriculāribus | |||
| vocative | auriculāris | auriculāre | auriculārēs | auriculāria | |
Related terms
Descendants
- English: auricular, auricularia
- French: oreiller
References
- auricularis in Charles du Fresne du Cange’s Glossarium Mediæ et Infimæ Latinitatis (augmented edition, 1883–1887)
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.