auður
See also: Auður
Icelandic
Pronunciation
Etymology 1
From Old Norse auðr (“desolate”), from Proto-Germanic *auþaz whence also Faroese eyður, Norwegian aud and ød, Danish ød, Swedish öd. Cognate with Old English ēaþ, īeþe, and Old High German ōdi.
Adjective
auður (comparative auðari, superlative auðastur)
Inflection
positive (strong declension)
positive (weak declension)
| singular | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | auði | auða | auða |
| accusative | auða | auðu | auða |
| dative | auða | auðu | auða |
| genitive | auða | auðu | auða |
| plural | masculine | feminine | neuter |
| nominative | auðu | auðu | auðu |
| accusative | auðu | auðu | auðu |
| dative | auðu | auðu | auðu |
| genitive | auðu | auðu | auðu |
comparative
| singular | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | auðari | auðari | auðara |
| accusative | auðari | auðari | auðara |
| dative | auðari | auðari | auðara |
| genitive | auðari | auðari | auðara |
| plural | masculine | feminine | neuter |
| nominative | auðari | auðari | auðari |
| accusative | auðari | auðari | auðari |
| dative | auðari | auðari | auðari |
| genitive | auðari | auðari | auðari |
superlative (strong declension)
| singular | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | auðastur | auðust | auðast |
| accusative | auðastan | auðasta | auðast |
| dative | auðustum | auðastri | auðustu |
| genitive | auðasts | auðastrar | auðasts |
| plural | masculine | feminine | neuter |
| nominative | auðastir | auðastar | auðust |
| accusative | auðasta | auðastar | auðust |
| dative | auðustum | auðustum | auðustum |
| genitive | auðastra | auðastra | auðastra |
superlative (weak declension)
| singular | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | auðasti | auðasta | auðasta |
| accusative | auðasta | auðustu | auðasta |
| dative | auðasta | auðustu | auðasta |
| genitive | auðasta | auðustu | auðasta |
| plural | masculine | feminine | neuter |
| nominative | auðustu | auðustu | auðustu |
| accusative | auðustu | auðustu | auðustu |
| dative | auðustu | auðustu | auðustu |
| genitive | auðustu | auðustu | auðustu |
Derived terms
- sitja auðum höndum
Etymology 2
From Old Norse auðr, from Proto-Germanic *audaz whence also Faroese eyður. Cognate with Old Saxon ōd; Old English ēad (“happiness”); Old High German ōt.
Noun
auður m (genitive singular auðs, no plural)
Declension
declension of auður
| m-s1 | singular | |
|---|---|---|
| indefinite | definite | |
| nominative | auð | auðinn |
| accusative | auð | auðinn |
| dative | auði | auðnum |
| genitive | auðs | auðsins |
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.