atmak

Turkish

Etymology 1

From Ottoman Turkish آتمق‎ (atmak, “to cast, throw, eject, shoot, fire”),[1] from Proto-Turkic *at-, *ạt- (“to throw, shoot”), which, according to the controversial Altaic hypothesis, is possibly derived from Proto-Altaic *p`ā̀t`à (“to strike, hit”).[2]

Cognate with Old Turkic [script needed] (at-), Azerbaijani atmaq (“to shoot, throw”), Chuvash ывӑтма (yvătma, “to throw”), Kazakh ату (atw, “to shoot”), Kyrgyz атуу (atuu, “to shoot, fire”), Turkmen atmak (“to throw”), Tuvan адар (adar, “to shoot”), Uyghur ئاتماق‎ (atmaq, “to throw, shoot”), Uzbek otmoq (“to shoot, eject”), Yakut ыт (ıt, “to shoot, fire”).

Verb

atmak (third-person singular simple present atar)

  1. (transitive) to throw, cast, fire
    Bana bir kartopu attılar. ― They threw a snowball at me.
  2. (transitive) to throw away, discard
  3. (transitive) abandon, give up
  4. (transitive) to reject, expel
  5. (transitive) to impute, throw (the blame) on
  6. (intransitive) to lie, make up stories
  7. (intransitive) to pulsate, beat
    Kazadan sonra kalbi Allah'tan atıyordu. ― Thanks to God, [his/her/its] heart was beating after the crash.
Derived terms
See also

Etymology 2

From Ottoman Turkish آتمق‎ (atmak, “to step”), from Proto-Turkic *āt- (“to step, walk”), which, according to the controversial Altaic hypothesis, is possibly derived from Proto-Altaic *p`ḗta (“to step, walk”).[3]

Cognate with Turkmen ätmek (“to step”).

Verb

atmak (third-person singular simple present atar)

  1. (used with adım) to step
    İçeri adım attı. ― He/she stepped inside.
  2. (used with imza, tarih) to write (one's signature, the date)
    Kağıda imza attı. ― He/she signed the paper.

Conjugation

positive - interrogative
singular plural
1st person 2nd person 3rd person 1st person 2nd person 3rd person
ben sen o biz siz onlar
indicative present simple atar mıyım? atar mısın? atar mı? atar mıyız? atar mısınız? atarlar mı?
present continuous atıyor muyum? atıyor musun? atıyor mu? atıyor muyuz? atıyor musunuz? atıyorlar mı?
past definite attım mı? attın mı? attı mı? attık mı? attınız mı? attılar mı?
past continuous atıyor muydum? atıyor muydun? atıyor muydu? atıyor muyduk? atıyor muydunuz? atıyorlar mıydı?
future simple atacak mıyım? atacak mısın? atacak mı? atacak mıyız? atacak mısınız? atacaklar mı?
negative - declarative
singular plural
1st person 2nd person 3rd person 1st person 2nd person 3rd person
ben sen o biz siz onlar
indicative present simple atmam atmazsın atmaz atmayız atmazsınız atmazlar
present continuous atmıyorum atmıyorsun atmıyor atmıyoruz atmıyorsunuz atmıyorlar
past definite atmadım atmadın atmadı atmadık atmadınız atmadılar
past continuous atmıyordum atmıyordun atmıyordu atmıyorduk atmıyordunuz atmıyordular
future simple atmayacağım atmayacaksın atmayacak atmayacağız atmayacaksınız atmayacaklar

References

  1. ↑ Nişanyan, Sevan (2015-07-06), “at-”, in Nişanyan Sözlük
  2. ↑ Starostin, Sergei; Dybo, Anna; Mudrak, Oleg (2003), “*p`ā̀t`à”, in Etymological dictionary of the Altaic languages (Handbuch der Orientalistik; VIII.8), Leiden, New York, Köln: E.J. Brill
  3. ↑ Starostin, Sergei; Dybo, Anna; Mudrak, Oleg (2003), “*p`ḗta”, in Etymological dictionary of the Altaic languages (Handbuch der Orientalistik; VIII.8), Leiden, New York, Köln: E.J. Brill
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.