assimilatio
Latin
Noun
assimilātiō f (genitive assimilātiōnis); third declension
- Alternative form of assimulātiō
Inflection
Third declension.
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominative | assimilātiō | assimilātiōnēs |
| genitive | assimilātiōnis | assimilātiōnum |
| dative | assimilātiōnī | assimilātiōnibus |
| accusative | assimilātiōnem | assimilātiōnēs |
| ablative | assimilātiōne | assimilātiōnibus |
| vocative | assimilātiō | assimilātiōnēs |
References
- assimilatio in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879) A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
- assimilatio in Charles du Fresne du Cange’s Glossarium Mediæ et Infimæ Latinitatis (augmented edition, 1883–1887)
- assimilatio in Gaffiot, Félix (1934) Dictionnaire Illustré Latin-Français, Hachette
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.