assimulatio
Latin
Noun
assimulātiō f (genitive assimulātiōnis); third declension
Inflection
Third declension.
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominative | assimulātiō | assimulātiōnēs |
| genitive | assimulātiōnis | assimulātiōnum |
| dative | assimulātiōnī | assimulātiōnibus |
| accusative | assimulātiōnem | assimulātiōnēs |
| ablative | assimulātiōne | assimulātiōnibus |
| vocative | assimulātiō | assimulātiōnēs |
Descendants
- Russian: ассимиля́ция f (assimiljácija)
References
- assimulatio in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879) A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
- assimulatio in Gaffiot, Félix (1934) Dictionnaire Illustré Latin-Français, Hachette
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.