armandus
Latin
Etymology
Participle
armandus m (feminine armanda, neuter armandum); first/second declension
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | armandus | armanda | armandum | armandī | armandae | armanda | |
| genitive | armandī | armandae | armandī | armandōrum | armandārum | armandōrum | |
| dative | armandō | armandō | armandīs | ||||
| accusative | armandum | armandam | armandum | armandōs | armandās | armanda | |
| ablative | armandō | armandā | armandō | armandīs | |||
| vocative | armande | armanda | armandum | armandī | armandae | armanda | |
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.