aperitif
English
Noun
aperitif (plural aperitifs)
- Alternative form of apéritif
Hungarian
Etymology
From French apéritif (literally “opening”), from Latin aperire (“to open”).[1]
Pronunciation
- IPA(key): [ˈɒpɛritif]
- Hyphenation: ape‧ri‧tif
Noun
aperitif (plural aperitifek)
Declension
| Inflection (stem in -e-, front unrounded harmony) | ||
|---|---|---|
| singular | plural | |
| nominative | aperitif | aperitifek |
| accusative | aperitifet | aperitifeket |
| dative | aperitifnek | aperitifeknek |
| instrumental | aperitiffel | aperitifekkel |
| causal-final | aperitifért | aperitifekért |
| translative | aperitiffé | aperitifekké |
| terminative | aperitifig | aperitifekig |
| essive-formal | aperitifként | aperitifekként |
| essive-modal | — | — |
| inessive | aperitifben | aperitifekben |
| superessive | aperitifen | aperitifeken |
| adessive | aperitifnél | aperitifeknél |
| illative | aperitifbe | aperitifekbe |
| sublative | aperitifre | aperitifekre |
| allative | aperitifhez | aperitifekhez |
| elative | aperitifből | aperitifekből |
| delative | aperitifről | aperitifekről |
| ablative | aperitiftől | aperitifektől |
| Possessive forms of aperitif | ||
|---|---|---|
| possessor | single possession | multiple possessions |
| 1st person sing. | aperitifom | aperitifeim |
| 2nd person sing. | aperitifod | aperitifeid |
| 3rd person sing. | aperitifa | aperitifei |
| 1st person plural | aperitifunk | aperitifeink |
| 2nd person plural | aperitifotok | aperitifeitok |
| 3rd person plural | aperitifuk | aperitifeik |
Synonyms
- előital
References
- ↑ Tótfalusi István, Idegenszó-tár: Idegen szavak értelmező és etimológiai szótára. Tinta Könyvkiadó, Budapest, 2005, →ISBN
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.