ambasiator
Latin
Noun
ambasiātor m (genitive ambasiātōris); third declension (Medieval Latin)
- (Medieval Latin) ambassador
- 15th century, Jeanne d'Arc, Epistola
- Sed si ad Katholicam fidem et pristinam lucem reddire mavultis, vestros ad me ambasiatores mittatis, ipsis dicam quid illud sit quod facere vos oporteat;
- 15th century, Jeanne d'Arc, Epistola
Inflection
Third declension.
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominative | ambasiātor | ambasiātōrēs |
| genitive | ambasiātōris | ambasiātōrum |
| dative | ambasiātōrī | ambasiātōribus |
| accusative | ambasiātōrem | ambasiātōrēs |
| ablative | ambasiātōre | ambasiātōribus |
| vocative | ambasiātor | ambasiātōrēs |
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.