albanus
Latin
Pronunciation
- (Classical) IPA(key): /alˈbaː.nus/, [aɫˈbaː.nʊs]
Adjective
albānus (feminine albāna, neuter albānum); first/second declension
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | albānus | albāna | albānum | albānī | albānae | albāna | |
| genitive | albānī | albānae | albānī | albānōrum | albānārum | albānōrum | |
| dative | albānō | albānō | albānīs | ||||
| accusative | albānum | albānam | albānum | albānōs | albānās | albāna | |
| ablative | albānō | albānā | albānō | albānīs | |||
| vocative | albāne | albāna | albānum | albānī | albānae | albāna | |
Related terms
References
- albanus in Charles du Fresne du Cange’s Glossarium Mediæ et Infimæ Latinitatis (augmented edition, 1883–1887)
- albanus in William Smith, editor (1854, 1857) A Dictionary of Greek and Roman Geography, volume 1 & 2, London: Walton and Maberly
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.