Albanus

See also: albanus and albāņus

Latin

Noun

Albanus m (genitive Albanī); second declension

  1. Albanian
    • 1815, Joannis Severinus Vaterus, Linguarum totius orbis Index alphabeticus, quarum Grammaticae, Lexica, collectiones vocabulorum recensentur, patria significatur, historia adumbratur, Berolini, p. 10:
      Albani in orientali parte Illyriae veteris et Epiri passimque in Dalmatia, Bulgaria, Romania vivunt.

Inflection

Second declension.

Case Singular Plural
nominative Albanus Albanī
genitive Albanī Albanōrum
dative Albanō Albanīs
accusative Albanum Albanōs
ablative Albanō Albanīs
vocative Albane Albanī

Proper noun

Albānus m (genitive Albānī); second declension

  1. A male given name, equivalent to Alban.

Inflection

Second declension.

Case Singular Plural
nominative Albānus Albānī
genitive Albānī Albānōrum
dative Albānō Albānīs
accusative Albānum Albānōs
ablative Albānō Albānīs
vocative Albāne Albānī

References

Albanus in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879) A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press

  • Albanus in Gaffiot, Félix (1934) Dictionnaire Illustré Latin-Français, Hachette
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.