akıl

See also: Akil and Akıl

Turkish

Etymology

From Arabic عَقْل‎ (ʿaql).

Pronunciation

  • IPA(key): /ɑ.kɯɫ/
  • Audio(file)
  • Hyphenation: a‧kıl

Noun

akıl (definite accusative aklı, plural akıllar)

  1. mind
  2. intelligence
  3. reason
  4. memory
  5. thought

Declension

Inflection
Nominative akıl
Definite accusative aklı
Singular Plural
Nominative akıl akıllar
Definite accusative aklı akılları
Dative akla akıllara
Locative akılda akıllarda
Ablative akıldan akıllardan
Genitive aklın akılların
Possessive forms
Singular Plural
1st singular aklım akıllarım
2nd singular aklın akılların
3rd singular aklı akılları
1st plural aklımız akıllarımız
2nd plural aklınız akıllarınız
3rd plural akılları akılları

Synonyms

This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.