afborstelen

Dutch

Etymology

Compound of af +‎ borstelen.

Pronunciation

  • IPA(key): /ˈɑfˌbɔrstələ(n)/
  • Audio(file)
  • Hyphenation: af‧bor‧ste‧len

Verb

afborstelen

  1. (transitive) to brush off, to brush (to remove or clean by means of a brush)

Inflection

Inflection of afborstelen (weak, separable)
infinitive afborstelen
past singular borstelde af
past participle afgeborsteld
infinitive afborstelen
gerund afborstelen n
verbal noun —
main clause subordinate clause
present tense past tense present tense past tense
1st person singular borstel af borstelde af afborstel afborstelde
2nd person sing. (jij) borstelt af borstelde af afborstelt afborstelde
2nd person sing. (u) borstelt af borstelde af afborstelt afborstelde
2nd person sing. (gij) borstelt af borstelde af afborstelt afborstelde
3rd person singular borstelt af borstelde af afborstelt afborstelde
plural borstelen af borstelden af afborstelen afborstelden
subjunctive sing.1 borstele af borstelde af afborstele afborstelde
subjunctive plur.1 borstelen af borstelden af afborstelen afborstelden
imperative sing. borstel af
imperative plur.1 borstelt af
participles afborstelend afgeborsteld
1) Archaic.

Derived terms

  • afborsteling
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.