advecturus
Latin
Etymology
Future active participle of advehō.
Participle
advectūrus m (feminine advectūra, neuter advectūrum); first/second declension
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | advectūrus | advectūra | advectūrum | advectūrī | advectūrae | advectūra | |
| genitive | advectūrī | advectūrae | advectūrī | advectūrōrum | advectūrārum | advectūrōrum | |
| dative | advectūrō | advectūrō | advectūrīs | ||||
| accusative | advectūrum | advectūram | advectūrum | advectūrōs | advectūrās | advectūra | |
| ablative | advectūrō | advectūrā | advectūrō | advectūrīs | |||
| vocative | advectūre | advectūra | advectūrum | advectūrī | advectūrae | advectūra | |
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.