adunatio
Latin
Pronunciation
- (Classical) IPA(key): /a.duːˈnaː.ti.oː/
Noun
adūnātiō f (genitive adūnātiōnis); third declension
Inflection
Third declension.
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominative | adūnātiō | adūnātiōnēs |
| genitive | adūnātiōnis | adūnātiōnum |
| dative | adūnātiōnī | adūnātiōnibus |
| accusative | adūnātiōnem | adūnātiōnēs |
| ablative | adūnātiōne | adūnātiōnibus |
| vocative | adūnātiō | adūnātiōnēs |
Related terms
Descendants
- English: adunation
- Portuguese: adunação
References
- adunatio in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879) A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
- adunatio in Gaffiot, Félix (1934) Dictionnaire Illustré Latin-Français, Hachette
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.