adunare
Italian
Etymology
From Latin adunāre, present active infinitive of adunō (“I unite”).
Verb
adunare
Conjugation
Conjugation of adunare
| infinitive | adunare | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| auxiliary verb | avere | gerund | adunando | |||
| present participle | adunante | past participle | adunato | |||
| person | singular | plural | ||||
| first | second | third | first | second | third | |
| indicative | io | tu | lui/lei, esso/essa | noi | voi | loro, essi/esse |
| present | aduno | aduni | aduna | aduniamo | adunate | adunano |
| imperfect | adunavo | adunavi | adunava | adunavamo | adunavate | adunavano |
| past historic | adunai | adunasti | adunò | adunammo | adunaste | adunarono |
| future | adunerò | adunerai | adunerà | aduneremo | adunerete | aduneranno |
| conditional | io | tu | lui/lei, esso/essa | noi | voi | loro, essi/esse |
| present | adunerei | aduneresti | adunerebbe | aduneremmo | adunereste | adunerebbero |
| subjunctive | che io | che tu | che lui/che lei, che esso/che essa | che noi | che voi | che loro, che essi/che esse |
| present | aduni | aduni | aduni | aduniamo | aduniate | adunino |
| imperfect | adunassi | adunassi | adunasse | adunassimo | adunaste | adunassero |
| imperative | — | tu | Lei | noi | voi | Loro |
| aduna, non adunare | aduni | aduniamo | adunate | adunino | ||
Derived terms
Anagrams
Latin
Verb
adunāre
- present active infinitive of adunō
- second-person singular present passive imperative of adunō
- second-person singular present passive indicative of adunō
Romanian
Etymology
Noun
adunare f (plural adunări)
Declension
declension of adunare
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.