abditivus
Latin
Etymology
Pronunciation
- (Classical) IPA(key): /ab.diˈtiː.wus/, [ab.dɪˈtiː.wʊs]
Adjective
abditīvus (feminine abditīva, neuter abditīvum); first/second declension
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | abditīvus | abditīva | abditīvum | abditīvī | abditīvae | abditīva | |
| genitive | abditīvī | abditīvae | abditīvī | abditīvōrum | abditīvārum | abditīvōrum | |
| dative | abditīvō | abditīvō | abditīvīs | ||||
| accusative | abditīvum | abditīvam | abditīvum | abditīvōs | abditīvās | abditīva | |
| ablative | abditīvō | abditīvā | abditīvō | abditīvīs | |||
| vocative | abditīve | abditīva | abditīvum | abditīvī | abditīvae | abditīva | |
Related terms
References
- abditivus in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879) A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
- abditivus in Gaffiot, Félix (1934) Dictionnaire Illustré Latin-Français, Hachette
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.