aanzwellen

Dutch

Etymology

From aan +‎ zwellen.

Pronunciation

  • IPA(key): /ˈaːnzʋɛlə(n)/
  • Audio(file)

Verb

aanzwellen

  1. (intransitive) to swell
  2. (intransitive) to swell up, surge

Inflection

Inflection of aanzwellen (strong class 3, separable)
infinitive aanzwellen
past singular zwol aan
past participle aangezwollen
infinitive aanzwellen
gerund aanzwellen n
verbal noun —
main clause subordinate clause
present tense past tense present tense past tense
1st person singular zwel aan zwol aan aanzwel aanzwol
2nd person sing. (jij) zwelt aan zwol aan aanzwelt aanzwol
2nd person sing. (u) zwelt aan zwol aan aanzwelt aanzwol
2nd person sing. (gij) zwelt aan zwolt aan aanzwelt aanzwolt
3rd person singular zwelt aan zwol aan aanzwelt aanzwol
plural zwellen aan zwollen aan aanzwellen aanzwollen
subjunctive sing.1 zwelle aan zwolle aan aanzwelle aanzwolle
subjunctive plur.1 zwellen aan zwollen aan aanzwellen aanzwollen
imperative sing. zwel aan
imperative plur.1 zwelt aan
participles aanzwellend aangezwollen
1) Archaic.

Anagrams

This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.