aantreffen

Dutch

Etymology

From aan +‎ treffen.

Pronunciation

  • IPA(key): /ˈaːntrɛfə(n)/
  • audio(file)

Verb

aantreffen

  1. (transitive) to find, encounter, come across

Inflection

Inflection of aantreffen (strong class 3, separable)
infinitive aantreffen
past singular trof aan
past participle aangetroffen
infinitive aantreffen
gerund aantreffen n
verbal noun —
main clause subordinate clause
present tense past tense present tense past tense
1st person singular tref aan trof aan aantref aantrof
2nd person sing. (jij) treft aan trof aan aantreft aantrof
2nd person sing. (u) treft aan trof aan aantreft aantrof
2nd person sing. (gij) treft aan troft aan aantreft aantroft
3rd person singular treft aan trof aan aantreft aantrof
plural treffen aan troffen aan aantreffen aantroffen
subjunctive sing.1 treffe aan troffe aan aantreffe aantroffe
subjunctive plur.1 treffen aan troffen aan aantreffen aantroffen
imperative sing. tref aan
imperative plur.1 treft aan
participles aantreffend aangetroffen
1) Archaic.

Anagrams

This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.