aanstellen

Dutch

Etymology

From aan +‎ stellen.

Pronunciation

  • IPA(key): /ˈaːnstɛlə(n)/
  • Audio(file)

Verb

aanstellen

  1. (transitive) to appoint, commission, name for a role
  2. (reflexive) to behave in an exaggerating manner; attitudinize

Inflection

Inflection of aanstellen (weak, separable)
infinitive aanstellen
past singular stelde aan
past participle aangesteld
infinitive aanstellen
gerund aanstellen n
verbal noun —
main clause subordinate clause
present tense past tense present tense past tense
1st person singular stel aan stelde aan aanstel aanstelde
2nd person sing. (jij) stelt aan stelde aan aanstelt aanstelde
2nd person sing. (u) stelt aan stelde aan aanstelt aanstelde
2nd person sing. (gij) stelt aan stelde aan aanstelt aanstelde
3rd person singular stelt aan stelde aan aanstelt aanstelde
plural stellen aan stelden aan aanstellen aanstelden
subjunctive sing.1 stelle aan stelde aan aanstelle aanstelde
subjunctive plur.1 stellen aan stelden aan aanstellen aanstelden
imperative sing. stel aan
imperative plur.1 stelt aan
participles aanstellend aangesteld
1) Archaic.

Anagrams

This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.