aanscherpen

Dutch

Etymology

From aan +‎ scherpen.

Pronunciation

  • IPA(key): /ˈaːnsxɛrpə(n)/
  • Audio(file)

Verb

aanscherpen

  1. (transitive) to sharpen
  2. (transitive, figuratively) to make more effective

Inflection

Inflection of aanscherpen (weak, separable)
infinitive aanscherpen
past singular scherpte aan
past participle aangescherpt
infinitive aanscherpen
gerund aanscherpen n
verbal noun —
main clause subordinate clause
present tense past tense present tense past tense
1st person singular scherp aan scherpte aan aanscherp aanscherpte
2nd person sing. (jij) scherpt aan scherpte aan aanscherpt aanscherpte
2nd person sing. (u) scherpt aan scherpte aan aanscherpt aanscherpte
2nd person sing. (gij) scherpt aan scherpte aan aanscherpt aanscherpte
3rd person singular scherpt aan scherpte aan aanscherpt aanscherpte
plural scherpen aan scherpten aan aanscherpen aanscherpten
subjunctive sing.1 scherpe aan scherpte aan aanscherpe aanscherpte
subjunctive plur.1 scherpen aan scherpten aan aanscherpen aanscherpten
imperative sing. scherp aan
imperative plur.1 scherpt aan
participles aanscherpend aangescherpt
1) Archaic.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.