aanschaffen

Dutch

Etymology

From aan +‎ schaffen.

Pronunciation

  • IPA(key): /ˈaːnsxɑfə(n)/
  • audio(file)

Verb

aanschaffen

  1. (transitive) to purchase, to buy

Inflection

Inflection of aanschaffen (weak, separable)
infinitive aanschaffen
past singular schafte aan
past participle aangeschaft
infinitive aanschaffen
gerund aanschaffen n
verbal noun —
main clause subordinate clause
present tense past tense present tense past tense
1st person singular schaf aan schafte aan aanschaf aanschafte
2nd person sing. (jij) schaft aan schafte aan aanschaft aanschafte
2nd person sing. (u) schaft aan schafte aan aanschaft aanschafte
2nd person sing. (gij) schaft aan schafte aan aanschaft aanschafte
3rd person singular schaft aan schafte aan aanschaft aanschafte
plural schaffen aan schaften aan aanschaffen aanschaften
subjunctive sing.1 schaffe aan schafte aan aanschaffe aanschafte
subjunctive plur.1 schaffen aan schaften aan aanschaffen aanschaften
imperative sing. schaf aan
imperative plur.1 schaft aan
participles aanschaffend aangeschaft
1) Archaic.

Anagrams

This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.