aanmaken

Dutch

Etymology

From aan + maken.

Pronunciation

  • IPA(key): /ˈaːˌmaːkə(n)/
  • (file)

Verb

aanmaken

  1. (transitive) to create, to manufacture
    Hij heeft een profiel op Wiktionary aangemaakt.
    He created a profile on Wiktionary.
  2. (transitive) to prepare, to ready
    Sla aangemaakt met olie en azijn.
    Lettuce prepared with oil and vinegar.
  3. (transitive) to burn, to light (a fire)
    Gebruik de afzuigkap niet wanneer je de kachel aanmaakt.
    Don't use the damper when you are lighting a fire in the stove.

Inflection

Inflection of aanmaken (weak, separable)
infinitive aanmaken
past singular maakte aan
past participle aangemaakt
infinitive aanmaken
gerund aanmaken n
verbal noun
main clause subordinate clause
present tense past tense present tense past tense
1st person singular maak aanmaakte aanaanmaakaanmaakte
2nd person sing. (jij) maakt aanmaakte aanaanmaaktaanmaakte
2nd person sing. (u) maakt aanmaakte aanaanmaaktaanmaakte
2nd person sing. (gij) maakt aanmaakte aanaanmaaktaanmaakte
3rd person singular maakt aanmaakte aanaanmaaktaanmaakte
plural maken aanmaakten aanaanmakenaanmaakten
subjunctive sing.1 make aanmaakte aanaanmakeaanmaakte
subjunctive plur.1 maken aanmaakten aanaanmakenaanmaakten
imperative sing. maak aan
imperative plur.1 maakt aan
participles aanmakendaangemaakt
1) Archaic.

Anagrams

This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.