aandrijven

Dutch

Etymology

From aan +‎ drijven.

Pronunciation

  • IPA(key): /ˈaːndrɛi̯və(n)/
  • audio(file)

Verb

aandrijven

  1. (transitive) to drive, to power, to supply a driving force to

Inflection

Inflection of aandrijven (strong class 1, separable)
infinitive aandrijven
past singular dreef aan
past participle aangedreven
infinitive aandrijven
gerund aandrijven n
verbal noun aandrijving
main clause subordinate clause
present tense past tense present tense past tense
1st person singular drijf aan dreef aan aandrijf aandreef
2nd person sing. (jij) drijft aan dreef aan aandrijft aandreef
2nd person sing. (u) drijft aan dreef aan aandrijft aandreef
2nd person sing. (gij) drijft aan dreeft aan aandrijft aandreeft
3rd person singular drijft aan dreef aan aandrijft aandreef
plural drijven aan dreven aan aandrijven aandreven
subjunctive sing.1 drijve aan dreve aan aandrijve aandreve
subjunctive plur.1 drijven aan dreven aan aandrijven aandreven
imperative sing. drijf aan
imperative plur.1 drijft aan
participles aandrijvend aangedreven
1) Archaic.

Anagrams

This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.