aanbehoren

Dutch

Etymology

Compound of aan +‎ behoren.

Pronunciation

  • Audio(file)

Verb

aanbehoren

  1. (obsolete) Synonym of toebehoren.

Inflection

Inflection of aanbehoren (weak, prefixed, separable)
infinitive aanbehoren
past singular behoorde aan
past participle aanbehoord
infinitive aanbehoren
gerund aanbehoren n
verbal noun —
main clause subordinate clause
present tense past tense present tense past tense
1st person singular behoor aan behoorde aan aanbehoor aanbehoorde
2nd person sing. (jij) behoort aan behoorde aan aanbehoort aanbehoorde
2nd person sing. (u) behoort aan behoorde aan aanbehoort aanbehoorde
2nd person sing. (gij) behoort aan behoorde aan aanbehoort aanbehoorde
3rd person singular behoort aan behoorde aan aanbehoort aanbehoorde
plural behoren aan behoorden aan aanbehoren aanbehoorden
subjunctive sing.1 behore aan behoorde aan aanbehore aanbehoorde
subjunctive plur.1 behoren aan behoorden aan aanbehoren aanbehoorden
imperative sing. behoor aan
imperative plur.1 behoort aan
participles aanbehorend aanbehoord
1) Archaic.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.