口令
Chinese
| mouth; (a measure word, for people, livestock or utensils) | make or cause to be; order; command; decree; honorable | ||
|---|---|---|---|
| simp. and trad. (口令) |
口 | 令 | |
Pronunciation
- Mandarin
- (Standard Chinese)+
- Pinyin:
- Zhuyin: ㄎㄡˇ ㄌㄧㄥˋ
- Gwoyeu Romatzyh: kooulinq
- IPA (key): /kʰoʊ̯²¹⁴⁻²¹¹ liŋ⁵¹/
- (Standard Chinese)+
- Cantonese
- (Standard Cantonese, Guangzhou)+
- Jyutping: hau2 ling6
- Yale: háu lihng
- Cantonese Pinyin: hau2 ling6
- Guangdong Romanization: heo2 ling6
- IPA (key): /hɐu̯³⁵ lɪŋ²²/
- (Standard Cantonese, Guangzhou)+
- Min Nan
- (Hokkien: Quanzhou)
- Pe̍h-ōe-jī: khió-lēng
- Tâi-lô: khió-līng
- Phofsit Daibuun: qioyleng
- IPA (Quanzhou): /kʰio⁵⁵⁴⁻²⁴ liɪŋ⁴¹/
- (Hokkien: mainstream Taiwanese, Xiamen, Zhangzhou)
- Pe̍h-ōe-jī: kháu-lēng
- Tâi-lô: kháu-līng
- Phofsit Daibuun: qawleng
- IPA (Kaohsiung): /kʰaʊ⁴¹⁻⁴⁴ liɪŋ³³/
- IPA (Taipei): /kʰaʊ⁵³⁻⁴⁴ liɪŋ³³/
- IPA (Xiamen, Zhangzhou): /kʰaʊ⁵³⁻⁴⁴ liɪŋ²²/
- (Hokkien: Quanzhou)
Noun
口令
See also
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.