ราช

Thai

Etymology

From Sanskrit राज (rāja, “king; sovereign”) or Pali rāja (“king; sovereign”); probably via Old Khmer rāja (“king; sovereign”). Compare Old Khmer rājja, rāca; Angkorian Old Khmer raja; Modern Khmer រាជ (riəc).

Pronunciation

Orthographic		ราช r ā d͡ʑ
Phonemic		ราด r ā ɗ	[bound form] ราด-ชะ- r ā ɗ – d͡ʑ a –
Romanization	Paiboon	râat	râat-chá-
	Royal Institute	rat	rat-cha-
(standard) IPA^(key)		/raːt̚˥˩/	/raːt̚˥˩.t͡ɕʰa˦˥./
Homophones edit		ราชย์ ราด ราต ราตร ราษฎร์

Noun

ราช • (râat)

king: male monarch or sovereign.
- นาคราช
  nâak-ká râat
  King of serpents
- มหาราช
  má-hǎa râat
  High king
chief, head, leader, or superior, especially male one.
- สังฆราช
  sǎng-ká râat
  High priest; patriarch ― (literally) Chief of monastic order

Related terms

Related terms

กษัตริย์ (gà-sàt, “monarch”)
ราชย์ (râat, “sovereignty”)
ราชัน (raa-chan, “king”)

ราชันย์ (raa-chan, “royal descendant; royal person”)
ราชา (raa-chaa, “king”)
ราชินี (raa-chí-nii, “queen”)

Adjective

ราช • (râat)

royal.
- ราชโองการ
  râat-chá oong-gaan
  Royal command
- ราชรถ
  râat-chá rót
  Royal chariot
- ราชสมบัติ
  râat-chá sǒm-bàt
  Kingship ― (literally) Royal property
- ราชวงศ์ญี่ปุ่น
  râat-chá wong yîi-bpùn
  Imperial house of Japan

Alternative forms

Alternative forms

รัช (rách)

Derived terms

Derived terms

ราชกรณียกิจ (“royal activity; royal duty; royal mission”)
ราชการ (râat-chá-gaan, “government affair; public affair; state affair”)
ราชการแผ่นดิน (“public administration”)
ราชกิจ (“royal activity; royal duty; royal mission”)
ราชกิจจานุเบกษา (“government gazette”)
ราชครู (râat-chá-kruu, “royal tutor”)
ราชฐาน (“royal place; royal precinct”)
ราชตระกูล (“royal family”)
ราชทัณฑ์ (“corrections”)
ราชทินนาม (“noble or ecclesiastical title”)
ราชทูต (“envoy (accredited by a monarch)”)
ราชโทรหะ (“high treason”)
ราชธรรม (“royal virtues (a set of Buddhist principles)”)
ราชธานี (“capital city (of a monarchy)”)
ราชนาวี (râat-chá-naa-wii, “royal navy”)
ราชนิกุล (“person of royal descent”)
ราชนีติ (“royal precepts (a set of Buddhist principles)”)
ราชบัณฑิต (“royal scholar”)
ราชบัลลังก์ (“royal throne”)
ราชบาตร (“royal edict”)
ราชบุตร (“royal child”)

ราชบุรุษ (“royal officer”)
ราชปะแตน (“royal pattern”)
ราชภัฏ (“public officer”)
ราชมัล (râat-chá-man, “royal executioner”)
ราชยาน (“royal palanquin”)
ราชโยค (“destiny of a person born to be a monarch”)
ราชรถ (“royal chariot”)
ราชลัญจกร (“royal seal”)
ราชเลขาธิการ (“private secretary (to a sovereign)”)
ราชเลขานุการ (“private secretary (to a royal person)”)
ราชวงศ์ (râat-chá-wong, “royal family; dynasty”)
ราชวรมหาวิหาร (“a type of Buddhist temples”)
ราชวรวิหาร (“a type of Buddhist temples”)
ราชวโรงการ (“royal mandate”)
ราชวัติ (“royal stand”)
ราชศาสตร์ (“royal science”)
ราชสกุล (“royal family”)
ราชสมบัติ (râat-chá-sǒm-bàt, “kingship; sovereignty; monarchy; etc.”)
ราชสันตติวงศ์ (“royal succession”)
ราชสาส์น (“royal letter”)

This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.