मूक
Hindi
Etymology
Pronunciation
- IPA(key): /muːk/
Adjective
मूक • (mūk)
- mute, speechless
- Synonym: गूंगा (gūṅgā)
Marathi
Etymology
From Sanskrit.
Adjective
मूक • (mūk)
Sanskrit
Etymology
From Proto-Indo-European *muHkos (“dumb, mute”). Cognate with Ancient Greek μυκός (mukós, “dumb”), Latin mūtus (“dumb, mute”) and Old Armenian մունջ (munǰ, “dumb, silent, speechless”). Also compare Finnish mykkä (“mute”), an Indo-European borrowing.
Pronunciation
Adjective
मूक • (mūká)
Declension
| Masculine a-stem declension of मूक | |||
|---|---|---|---|
| Nom. sg. | मूकः (mūkaḥ) | ||
| Gen. sg. | मूकस्य (mūkasya) | ||
| Singular | Dual | Plural | |
| Nominative | मूकः (mūkaḥ) | मूकौ (mūkau) | मूकाः (mūkāḥ) |
| Vocative | मूक (mūka) | मूकौ (mūkau) | मूकाः (mūkāḥ) |
| Accusative | मूकम् (mūkam) | मूकौ (mūkau) | मूकान् (mūkān) |
| Instrumental | मूकेन (mūkena) | मूकाभ्याम् (mūkābhyām) | मूकैः (mūkaiḥ) |
| Dative | मूकाय (mūkāya) | मूकाभ्याम् (mūkābhyām) | मूकेभ्यः (mūkebhyaḥ) |
| Ablative | मूकात् (mūkāt) | मूकाभ्याम् (mūkābhyām) | मूकेभ्यः (mūkebhyaḥ) |
| Genitive | मूकस्य (mūkasya) | मूकयोः (mūkayoḥ) | मूकानाम् (mūkānām) |
| Locative | मूके (mūke) | मूकयोः (mūkayoḥ) | मूकेषु (mūkeṣu) |
| Feminine ā-stem declension of मूक | |||
|---|---|---|---|
| Nom. sg. | मूका (mūkā) | ||
| Gen. sg. | मूकायाः (mūkāyāḥ) | ||
| Singular | Dual | Plural | |
| Nominative | मूका (mūkā) | मूके (mūke) | मूकाः (mūkāḥ) |
| Vocative | मूके (mūke) | मूके (mūke) | मूकाः (mūkāḥ) |
| Accusative | मूकाम् (mūkām) | मूके (mūke) | मूकाः (mūkāḥ) |
| Instrumental | मूकया (mūkayā) | मूकाभ्याम् (mūkābhyām) | मूकाभिः (mūkābhiḥ) |
| Dative | मूकायै (mūkāyai) | मूकाभ्याम् (mūkābhyām) | मूकाभ्यः (mūkābhyaḥ) |
| Ablative | मूकायाः (mūkāyāḥ) | मूकाभ्याम् (mūkābhyām) | मूकाभ्यः (mūkābhyaḥ) |
| Genitive | मूकायाः (mūkāyāḥ) | मूकयोः (mūkayoḥ) | मूकानाम् (mūkānām) |
| Locative | मूकायाम् (mūkāyām) | मूकयोः (mūkayoḥ) | मूकासु (mūkāsu) |
| Neuter a-stem declension of मूक | |||
|---|---|---|---|
| Nom. sg. | मूकम् (mūkam) | ||
| Gen. sg. | मूकस्य (mūkasya) | ||
| Singular | Dual | Plural | |
| Nominative | मूकम् (mūkam) | मूके (mūke) | मूकानि (mūkāni) |
| Vocative | मूक (mūka) | मूके (mūke) | मूकानि (mūkāni) |
| Accusative | मूकम् (mūkam) | मूके (mūke) | मूकानि (mūkāni) |
| Instrumental | मूकेन (mūkena) | मूकाभ्याम् (mūkābhyām) | मूकैः (mūkaiḥ) |
| Dative | मूकाय (mūkāya) | मूकाभ्याम् (mūkābhyām) | मूकेभ्यः (mūkebhyaḥ) |
| Ablative | मूकात् (mūkāt) | मूकाभ्याम् (mūkābhyām) | मूकेभ्यः (mūkebhyaḥ) |
| Genitive | मूकस्य (mūkasya) | मूकयोः (mūkayoḥ) | मूकानाम् (mūkānām) |
| Locative | मूके (mūke) | मूकयोः (mūkayoḥ) | मूकेषु (mūkeṣu) |
Descendants
- → Kannada: ಮೂಕ (mūka, “dumb, mute”).
References
- Sir Monier Monier-Williams (1898) A Sanskrit-English dictionary etymologically and philologically arranged with special reference to cognate Indo-European languages, Oxford: Clarendon Press, page 825/2
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.