क्षम्

Sanskrit

Etymology 1

From Proto-Indo-Iranian *džʰā́s, from Proto-Indo-European *dʰéǵʰōm. Compare Latin humus, Ancient Greek χθών (khthṓn), Avestan 𐬰𐬀𐬨‎ (zam), Persian (zamīn).

Pronunciation

(Vedic) IPA^(key): /kʂɐ́m/
(Classical) IPA^(key): /kʂɐm/

Noun

क्षम् • (kṣám) f

ground, earth

Declension

Declension of क्षम्
Nom. sg.	क्षाः (kṣāḥ)
Gen. sg.	ग्मः/ज्मः/क्ष्मः (gmaḥ/jmaḥ/kṣmaḥ)
	Singular	Dual	Plural
Nominative	क्षाः (kṣāḥ)	क्षामा (kṣāmā)	क्षामः/क्षाः (kṣāmaḥ/kṣāḥ)
Vocative	—	—	—
Accusative	क्षाम् (kṣām)	—	क्षाः (kṣāḥ)
Instrumental	क्षमा/ज्मा (kṣamā/jmā)	—	—
Dative	क्षे (kṣe)	—	—
Ablative	ग्मः/ज्मः/क्ष्मः (gmaḥ/jmaḥ/kṣmaḥ)	—	—
Genitive	ग्मः/ज्मः/क्ष्मः (gmaḥ/jmaḥ/kṣmaḥ)	—	—
Locative	क्षमि (kṣami)	—	क्षासु (kṣāsu)

Descendants

Kalasha: čhom

Etymology 2

Pronunciation

(Vedic) IPA^(key): /kʂɐm/
(Classical) IPA^(key): /kʂɐm/

Root

क्षम् • (kṣam)

Derived terms

Terms derived from क्षम् (kṣam)

अक्षम (akṣama)
क्षमते (kṣamate)

क्षमा (kṣamā)
क्षम्यते (kṣamyate)

This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.