कण्ठ्य

Sanskrit

Etymology

Derived from कण्ठ (kaṇṭha, throat, neck).

Pronunciation

Adjective

कण्ठ्य (kaṇṭhya)

  1. being at or in the throat
  2. suitable to the throat
  3. (phonetics) guttural (used to describe the place of articulation of the letters (ka), (kha), (ga), (gha), (ṅa), (ha))

Inflection

Masculine a-stem declension of कण्ठ्य
Nom. sg. कण्ठ्यः (kaṇṭhyaḥ)
Gen. sg. कण्ठ्यस्य (kaṇṭhyasya)
Singular Dual Plural
Nominative कण्ठ्यः (kaṇṭhyaḥ) कण्ठ्यौ (kaṇṭhyau) कण्ठ्याः (kaṇṭhyāḥ)
Vocative कण्ठ्य (kaṇṭhya) कण्ठ्यौ (kaṇṭhyau) कण्ठ्याः (kaṇṭhyāḥ)
Accusative कण्ठ्यम् (kaṇṭhyam) कण्ठ्यौ (kaṇṭhyau) कण्ठ्यान् (kaṇṭhyān)
Instrumental कण्ठ्येन (kaṇṭhyena) कण्ठ्याभ्याम् (kaṇṭhyābhyām) कण्ठ्यैः (kaṇṭhyaiḥ)
Dative कण्ठ्याय (kaṇṭhyāya) कण्ठ्याभ्याम् (kaṇṭhyābhyām) कण्ठ्येभ्यः (kaṇṭhyebhyaḥ)
Ablative कण्ठ्यात् (kaṇṭhyāt) कण्ठ्याभ्याम् (kaṇṭhyābhyām) कण्ठ्येभ्यः (kaṇṭhyebhyaḥ)
Genitive कण्ठ्यस्य (kaṇṭhyasya) कण्ठ्ययोः (kaṇṭhyayoḥ) कण्ठ्यानाम् (kaṇṭhyānām)
Locative कण्ठ्ये (kaṇṭhye) कण्ठ्ययोः (kaṇṭhyayoḥ) कण्ठ्येषु (kaṇṭhyeṣu)
Feminine ā-stem declension of कण्ठ्य
Nom. sg. कण्ठ्या (kaṇṭhyā)
Gen. sg. कण्ठ्यायाः (kaṇṭhyāyāḥ)
Singular Dual Plural
Nominative कण्ठ्या (kaṇṭhyā) कण्ठ्ये (kaṇṭhye) कण्ठ्याः (kaṇṭhyāḥ)
Vocative कण्ठ्ये (kaṇṭhye) कण्ठ्ये (kaṇṭhye) कण्ठ्याः (kaṇṭhyāḥ)
Accusative कण्ठ्याम् (kaṇṭhyām) कण्ठ्ये (kaṇṭhye) कण्ठ्याः (kaṇṭhyāḥ)
Instrumental कण्ठ्यया (kaṇṭhyayā) कण्ठ्याभ्याम् (kaṇṭhyābhyām) कण्ठ्याभिः (kaṇṭhyābhiḥ)
Dative कण्ठ्यायै (kaṇṭhyāyai) कण्ठ्याभ्याम् (kaṇṭhyābhyām) कण्ठ्याभ्यः (kaṇṭhyābhyaḥ)
Ablative कण्ठ्यायाः (kaṇṭhyāyāḥ) कण्ठ्याभ्याम् (kaṇṭhyābhyām) कण्ठ्याभ्यः (kaṇṭhyābhyaḥ)
Genitive कण्ठ्यायाः (kaṇṭhyāyāḥ) कण्ठ्ययोः (kaṇṭhyayoḥ) कण्ठ्यानाम् (kaṇṭhyānām)
Locative कण्ठ्यायाम् (kaṇṭhyāyām) कण्ठ्ययोः (kaṇṭhyayoḥ) कण्ठ्यासु (kaṇṭhyāsu)
Neuter a-stem declension of कण्ठ्य
Nom. sg. कण्ठ्यम् (kaṇṭhyam)
Gen. sg. कण्ठ्यस्य (kaṇṭhyasya)
Singular Dual Plural
Nominative कण्ठ्यम् (kaṇṭhyam) कण्ठ्ये (kaṇṭhye) कण्ठ्यानि (kaṇṭhyāni)
Vocative कण्ठ्य (kaṇṭhya) कण्ठ्ये (kaṇṭhye) कण्ठ्यानि (kaṇṭhyāni)
Accusative कण्ठ्यम् (kaṇṭhyam) कण्ठ्ये (kaṇṭhye) कण्ठ्यानि (kaṇṭhyāni)
Instrumental कण्ठ्येन (kaṇṭhyena) कण्ठ्याभ्याम् (kaṇṭhyābhyām) कण्ठ्यैः (kaṇṭhyaiḥ)
Dative कण्ठ्याय (kaṇṭhyāya) कण्ठ्याभ्याम् (kaṇṭhyābhyām) कण्ठ्येभ्यः (kaṇṭhyebhyaḥ)
Ablative कण्ठ्यात् (kaṇṭhyāt) कण्ठ्याभ्याम् (kaṇṭhyābhyām) कण्ठ्येभ्यः (kaṇṭhyebhyaḥ)
Genitive कण्ठ्यस्य (kaṇṭhyasya) कण्ठ्ययोः (kaṇṭhyayoḥ) कण्ठ्यानाम् (kaṇṭhyānām)
Locative कण्ठ्ये (kaṇṭhye) कण्ठ्ययोः (kaṇṭhyayoḥ) कण्ठ्येषु (kaṇṭhyeṣu)

Noun

कण्ठ्य (kaṇṭhya) m

  1. (linguistics, phonology) A guttural sound or letter; (used to describe the letters (ka), (kha), (ga), (gha), (ṅa), (ha))

Inflection

Masculine consonantal ās-stem declension of कण्ठ्य
Nom. sg. कण्ठ्याः (kaṇṭhyāḥ)
Gen. sg. कण्ठ्यसः (kaṇṭhyasaḥ)
Singular Dual Plural
Nominative कण्ठ्याः (kaṇṭhyāḥ) कण्ठ्यसौ (kaṇṭhyasau) कण्ठ्यस (kaṇṭhyasa)
Vocative कण्ठ्यः (kaṇṭhyaḥ) कण्ठ्यसौ (kaṇṭhyasau) कण्ठ्यसः (kaṇṭhyasaḥ)
Accusative कण्ठ्यसम् (kaṇṭhyasam) कण्ठ्यसौ (kaṇṭhyasau) कण्ठ्यसः (kaṇṭhyasaḥ)
Instrumental कण्ठ्यसा (kaṇṭhyasā) कण्ठ्योभ्याम् (kaṇṭhyobhyām) कण्ठ्योभिः (kaṇṭhyobhiḥ)
Dative कण्ठ्यसे (kaṇṭhyase) कण्ठ्योभ्याम् (kaṇṭhyobhyām) कण्ठ्योभ्यः (kaṇṭhyobhyaḥ)
Ablative कण्ठ्यसः (kaṇṭhyasaḥ) कण्ठ्योभ्याम् (kaṇṭhyobhyām) कण्ठ्योभ्यः (kaṇṭhyobhyaḥ)
Genitive कण्ठ्यसः (kaṇṭhyasaḥ) कण्ठ्यसोः (kaṇṭhyasoḥ) कण्ठ्यसाम् (kaṇṭhyasām)
Locative कण्ठ्यसि (kaṇṭhyasi) कण्ठ्यसोः (kaṇṭhyasoḥ) कण्ठ्यःसु (kaṇṭhyaḥsu)

Hyponyms

See also

References

  • Sir Monier Monier-Williams (1898) A Sanskrit-English dictionary etymologically and philologically arranged with special reference to cognate Indo-European languages, Oxford: Clarendon Press, page 0246
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.