कङ्काल
Sanskrit
Etymology
From Proto-Indo-European *kenkēl- (“kneecap; joint”). Cognate with English heel, Old Norse hæll, Latvian cinksla and Lithuanian kenkle.
Pronunciation
Noun
कङ्काल • (kaṅkāla) n
Declension
| Neuter a-stem declension of कङ्काल | |||
|---|---|---|---|
| Nom. sg. | कङ्कालम् (kaṅkālam) | ||
| Gen. sg. | कङ्कालस्य (kaṅkālasya) | ||
| Singular | Dual | Plural | |
| Nominative | कङ्कालम् (kaṅkālam) | कङ्काले (kaṅkāle) | कङ्कालानि (kaṅkālāni) |
| Vocative | कङ्काल (kaṅkāla) | कङ्काले (kaṅkāle) | कङ्कालानि (kaṅkālāni) |
| Accusative | कङ्कालम् (kaṅkālam) | कङ्काले (kaṅkāle) | कङ्कालानि (kaṅkālāni) |
| Instrumental | कङ्कालेन (kaṅkālena) | कङ्कालाभ्याम् (kaṅkālābhyām) | कङ्कालैः (kaṅkālaiḥ) |
| Dative | कङ्कालाय (kaṅkālāya) | कङ्कालाभ्याम् (kaṅkālābhyām) | कङ्कालेभ्यः (kaṅkālebhyaḥ) |
| Ablative | कङ्कालात् (kaṅkālāt) | कङ्कालाभ्याम् (kaṅkālābhyām) | कङ्कालेभ्यः (kaṅkālebhyaḥ) |
| Genitive | कङ्कालस्य (kaṅkālasya) | कङ्कालयोः (kaṅkālayoḥ) | कङ्कालानाम् (kaṅkālānām) |
| Locative | कङ्काले (kaṅkāle) | कङ्कालयोः (kaṅkālayoḥ) | कङ्कालेषु (kaṅkāleṣu) |
Descendants
References
- Sir Monier Monier-Williams (1898) A Sanskrit-English dictionary etymologically and philologically arranged with special reference to cognate Indo-European languages, Oxford: Clarendon Press, page 242/2
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.