उरु
Sanskrit
Etymology
From Proto-Indo-Aryan *Hurúṣ, from Proto-Indo-Iranian *Hurúš, from Proto-Indo-European *h₁wérus (“wide, large, spacious”). Cognate with Ancient Greek εὐρύς (eurús, “wide, broad”).
Pronunciation
Adjective
उरु • (urú)
Declension
| Masculine u-stem declension of उरु | |||
|---|---|---|---|
| Nom. sg. | उरुः (uruḥ) | ||
| Gen. sg. | उरोः (uroḥ) | ||
| Singular | Dual | Plural | |
| Nominative | उरुः (uruḥ) | उरू (urū) | उरवः (uravaḥ) |
| Vocative | उरो (uro) | उरू (urū) | उरवः (uravaḥ) |
| Accusative | उरुम् (urum) | उरू (urū) | उरून् (urūn) |
| Instrumental | उरुना (urunā) | उरुभ्याम् (urubhyām) | उरुभिः (urubhiḥ) |
| Dative | उरवे (urave) | उरुभ्याम् (urubhyām) | उरुभ्यः (urubhyaḥ) |
| Ablative | उरोः (uroḥ) | उरुभ्याम् (urubhyām) | उरुभ्यः (urubhyaḥ) |
| Genitive | उरोः (uroḥ) | उर्वोः (urvoḥ) | उरूनाम् (urūnām) |
| Locative | उरौ (urau) | उर्वोः (urvoḥ) | उरुषु (uruṣu) |
| Feminine ī-stem declension of उरु | |||
|---|---|---|---|
| Nom. sg. | उर्वी (urvī) | ||
| Gen. sg. | उर्व्याः (urvyāḥ) | ||
| Singular | Dual | Plural | |
| Nominative | उर्वी (urvī) | उर्व्यौ (urvyau) | उर्व्यः (urvyaḥ) |
| Vocative | उर्वि (urvi) | उर्व्यौ (urvyau) | उर्व्यः (urvyaḥ) |
| Accusative | उर्वीम् (urvīm) | उर्व्यौ (urvyau) | उर्वीः (urvīḥ) |
| Instrumental | उर्व्या (urvyā) | उर्वीभ्याम् (urvībhyām) | उर्वीभिः (urvībhiḥ) |
| Dative | उर्व्यै (urvyai) | उर्वीभ्याम् (urvībhyām) | उर्वीभ्यः (urvībhyaḥ) |
| Ablative | उर्व्याः (urvyāḥ) | उर्वीभ्याम् (urvībhyām) | उर्वीभ्यः (urvībhyaḥ) |
| Genitive | उर्व्याः (urvyāḥ) | उर्व्योः (urvyoḥ) | उर्वीनाम् (urvīnām) |
| Locative | उर्व्याम् (urvyām) | उर्व्योः (urvyoḥ) | उर्वीषु (urvīṣu) |
| Neuter u-stem declension of उरु | |||
|---|---|---|---|
| Nom. sg. | उरु (uru) | ||
| Gen. sg. | उरुनः (urunaḥ) | ||
| Singular | Dual | Plural | |
| Nominative | उरु (uru) | उरुनी (urunī) | उरूनि (urūni) |
| Vocative | उरु (uru) | उरुनी (urunī) | उरूनि (urūni) |
| Accusative | उरु (uru) | उरुनी (urunī) | उरूनि (urūni) |
| Instrumental | उरुना (urunā) | उरुभ्याम् (urubhyām) | उरुभिः (urubhiḥ) |
| Dative | उरुने (urune) | उरुभ्याम् (urubhyām) | उरुभ्यः (urubhyaḥ) |
| Ablative | उरुनः (urunaḥ) | उरुभ्याम् (urubhyām) | उरुभ्यः (urubhyaḥ) |
| Genitive | उरुनः (urunaḥ) | उरुनोः (urunoḥ) | उरूनाम् (urūnām) |
| Locative | उरुनि (uruni) | उरुनोः (urunoḥ) | उरुषु (uruṣu) |
Derived terms
- उर्वशी (urvaśī, “widely extending”)
- वरिष्ठ (variṣṭha, “widest, broadest”)
References
- Sir Monier Monier-Williams (1898) A Sanskrit-English dictionary etymologically and philologically arranged with special reference to cognate Indo-European languages, Oxford: Clarendon Press, page 217/3
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.