अद्वैत
Hindi
Etymology
Noun
अद्वैत • (advait) m
Proper noun
अद्वैत • (advait) m (Urdu spelling ادویت)
- (Hinduism) a branch of Hinduism, advaita vedanta
Related terms
- अद्वैती (advaitī)
- अद्वितीय (advitīya)
References
- McGregor, Ronald Stuart (1993), “अद्वैत”, in The Oxford Hindi-English Dictionary, London: Oxford University Press
Sanskrit
Etymology
अ- (a, “not”) + द्वैत (dvaita, “dual”)
Adjective
अद्वैत • (ádvaita)
- non-dual (ŚBr., etc.)
- unrivalled
- unique
Declension
| Masculine a-stem declension of अद्वैत | |||
|---|---|---|---|
| Nom. sg. | अद्वैतः (advaitaḥ) | ||
| Gen. sg. | अद्वैतस्य (advaitasya) | ||
| Singular | Dual | Plural | |
| Nominative | अद्वैतः (advaitaḥ) | अद्वैतौ (advaitau) | अद्वैताः (advaitāḥ) |
| Vocative | अद्वैत (advaita) | अद्वैतौ (advaitau) | अद्वैताः (advaitāḥ) |
| Accusative | अद्वैतम् (advaitam) | अद्वैतौ (advaitau) | अद्वैतान् (advaitān) |
| Instrumental | अद्वैतेन (advaitena) | अद्वैताभ्याम् (advaitābhyām) | अद्वैतैः (advaitaiḥ) |
| Dative | अद्वैताय (advaitāya) | अद्वैताभ्याम् (advaitābhyām) | अद्वैतेभ्यः (advaitebhyaḥ) |
| Ablative | अद्वैतात् (advaitāt) | अद्वैताभ्याम् (advaitābhyām) | अद्वैतेभ्यः (advaitebhyaḥ) |
| Genitive | अद्वैतस्य (advaitasya) | अद्वैतयोः (advaitayoḥ) | अद्वैतानाम् (advaitānām) |
| Locative | अद्वैते (advaite) | अद्वैतयोः (advaitayoḥ) | अद्वैतेषु (advaiteṣu) |
| Feminine ā-stem declension of अद्वैत | |||
|---|---|---|---|
| Nom. sg. | अद्वैता (advaitā) | ||
| Gen. sg. | अद्वैतायाः (advaitāyāḥ) | ||
| Singular | Dual | Plural | |
| Nominative | अद्वैता (advaitā) | अद्वैते (advaite) | अद्वैताः (advaitāḥ) |
| Vocative | अद्वैते (advaite) | अद्वैते (advaite) | अद्वैताः (advaitāḥ) |
| Accusative | अद्वैताम् (advaitām) | अद्वैते (advaite) | अद्वैताः (advaitāḥ) |
| Instrumental | अद्वैतया (advaitayā) | अद्वैताभ्याम् (advaitābhyām) | अद्वैताभिः (advaitābhiḥ) |
| Dative | अद्वैतायै (advaitāyai) | अद्वैताभ्याम् (advaitābhyām) | अद्वैताभ्यः (advaitābhyaḥ) |
| Ablative | अद्वैतायाः (advaitāyāḥ) | अद्वैताभ्याम् (advaitābhyām) | अद्वैताभ्यः (advaitābhyaḥ) |
| Genitive | अद्वैतायाः (advaitāyāḥ) | अद्वैतयोः (advaitayoḥ) | अद्वैतानाम् (advaitānām) |
| Locative | अद्वैतायाम् (advaitāyām) | अद्वैतयोः (advaitayoḥ) | अद्वैतासु (advaitāsu) |
| Neuter a-stem declension of अद्वैत | |||
|---|---|---|---|
| Nom. sg. | अद्वैतम् (advaitam) | ||
| Gen. sg. | अद्वैतस्य (advaitasya) | ||
| Singular | Dual | Plural | |
| Nominative | अद्वैतम् (advaitam) | अद्वैते (advaite) | अद्वैतानि (advaitāni) |
| Vocative | अद्वैत (advaita) | अद्वैते (advaite) | अद्वैतानि (advaitāni) |
| Accusative | अद्वैतम् (advaitam) | अद्वैते (advaite) | अद्वैतानि (advaitāni) |
| Instrumental | अद्वैतेन (advaitena) | अद्वैताभ्याम् (advaitābhyām) | अद्वैतैः (advaitaiḥ) |
| Dative | अद्वैताय (advaitāya) | अद्वैताभ्याम् (advaitābhyām) | अद्वैतेभ्यः (advaitebhyaḥ) |
| Ablative | अद्वैतात् (advaitāt) | अद्वैताभ्याम् (advaitābhyām) | अद्वैतेभ्यः (advaitebhyaḥ) |
| Genitive | अद्वैतस्य (advaitasya) | अद्वैतयोः (advaitayoḥ) | अद्वैतानाम् (advaitānām) |
| Locative | अद्वैते (advaite) | अद्वैतयोः (advaitayoḥ) | अद्वैतेषु (advaiteṣu) |
Noun
अद्वैत • (ádvaita) m
- non-duality
- belief that the universal soul and the individual soul are one
- belief that spirit and matter are one
- absolute truth
Usage notes
In the instrumental singular अद्वैतेन (advaitena), it has the adverbial value of "only."
Declension
| Masculine a-stem declension of अद्वैत | |||
|---|---|---|---|
| Nom. sg. | अद्वैतः (advaitaḥ) | ||
| Gen. sg. | अद्वैतस्य (advaitasya) | ||
| Singular | Dual | Plural | |
| Nominative | अद्वैतः (advaitaḥ) | अद्वैतौ (advaitau) | अद्वैताः (advaitāḥ) |
| Vocative | अद्वैत (advaita) | अद्वैतौ (advaitau) | अद्वैताः (advaitāḥ) |
| Accusative | अद्वैतम् (advaitam) | अद्वैतौ (advaitau) | अद्वैतान् (advaitān) |
| Instrumental | अद्वैतेन (advaitena) | अद्वैताभ्याम् (advaitābhyām) | अद्वैतैः (advaitaiḥ) |
| Dative | अद्वैताय (advaitāya) | अद्वैताभ्याम् (advaitābhyām) | अद्वैतेभ्यः (advaitebhyaḥ) |
| Ablative | अद्वैतात् (advaitāt) | अद्वैताभ्याम् (advaitābhyām) | अद्वैतेभ्यः (advaitebhyaḥ) |
| Genitive | अद्वैतस्य (advaitasya) | अद्वैतयोः (advaitayoḥ) | अद्वैतानाम् (advaitānām) |
| Locative | अद्वैते (advaite) | अद्वैतयोः (advaitayoḥ) | अद्वैतेषु (advaiteṣu) |
Proper noun
अद्वैत • (ádvaita) m, n
Declension
| Masculine a-stem declension of अद्वैत | |||
|---|---|---|---|
| Nom. sg. | अद्वैतः (advaitaḥ) | ||
| Gen. sg. | अद्वैतस्य (advaitasya) | ||
| Singular | Dual | Plural | |
| Nominative | अद्वैतः (advaitaḥ) | अद्वैतौ (advaitau) | अद्वैताः (advaitāḥ) |
| Vocative | अद्वैत (advaita) | अद्वैतौ (advaitau) | अद्वैताः (advaitāḥ) |
| Accusative | अद्वैतम् (advaitam) | अद्वैतौ (advaitau) | अद्वैतान् (advaitān) |
| Instrumental | अद्वैतेन (advaitena) | अद्वैताभ्याम् (advaitābhyām) | अद्वैतैः (advaitaiḥ) |
| Dative | अद्वैताय (advaitāya) | अद्वैताभ्याम् (advaitābhyām) | अद्वैतेभ्यः (advaitebhyaḥ) |
| Ablative | अद्वैतात् (advaitāt) | अद्वैताभ्याम् (advaitābhyām) | अद्वैतेभ्यः (advaitebhyaḥ) |
| Genitive | अद्वैतस्य (advaitasya) | अद्वैतयोः (advaitayoḥ) | अद्वैतानाम् (advaitānām) |
| Locative | अद्वैते (advaite) | अद्वैतयोः (advaitayoḥ) | अद्वैतेषु (advaiteṣu) |
| Neuter a-stem declension of अद्वैत | |||
|---|---|---|---|
| Nom. sg. | अद्वैतम् (advaitam) | ||
| Gen. sg. | अद्वैतस्य (advaitasya) | ||
| Singular | Dual | Plural | |
| Nominative | अद्वैतम् (advaitam) | अद्वैते (advaite) | अद्वैतानि (advaitāni) |
| Vocative | अद्वैत (advaita) | अद्वैते (advaite) | अद्वैतानि (advaitāni) |
| Accusative | अद्वैतम् (advaitam) | अद्वैते (advaite) | अद्वैतानि (advaitāni) |
| Instrumental | अद्वैतेन (advaitena) | अद्वैताभ्याम् (advaitābhyām) | अद्वैतैः (advaitaiḥ) |
| Dative | अद्वैताय (advaitāya) | अद्वैताभ्याम् (advaitābhyām) | अद्वैतेभ्यः (advaitebhyaḥ) |
| Ablative | अद्वैतात् (advaitāt) | अद्वैताभ्याम् (advaitābhyām) | अद्वैतेभ्यः (advaitebhyaḥ) |
| Genitive | अद्वैतस्य (advaitasya) | अद्वैतयोः (advaitayoḥ) | अद्वैतानाम् (advaitānām) |
| Locative | अद्वैते (advaite) | अद्वैतयोः (advaitayoḥ) | अद्वैतेषु (advaiteṣu) |
References
- Sir Monier Monier-Williams (1898) A Sanskrit-English dictionary etymologically and philologically arranged with special reference to cognate Indo-European languages, Oxford: Clarendon Press, page 0019
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.