راهب
Arabic
Etymology
Perhaps an derived from the active participle of رَهِبَ (rahiba, “to dread”), from the root ر ه ب (r-h-b), with the intermediate meaning "one who venerates"; compare رَهَب (rahab, “veneration, respect”).
Noun
رَاهِب • (rāhib) m (plural رُهْبَان (ruhbān), feminine رَاهِبَة (rāhiba))
Declension
Declension of noun رَاهِب (rāhib)
| Singular | basic singular triptote | ||
|---|---|---|---|
| Indefinite | Definite | Construct | |
| Informal | رَاهِب rāhib |
الرَّاهِب ar-rāhib |
رَاهِب rāhib |
| Nominative | رَاهِبٌ rāhibun |
الرَّاهِبُ ar-rāhibu |
رَاهِبُ rāhibu |
| Accusative | رَاهِبًا rāhiban |
الرَّاهِبَ ar-rāhiba |
رَاهِبَ rāhiba |
| Genitive | رَاهِبٍ rāhibin |
الرَّاهِبِ ar-rāhibi |
رَاهِبِ rāhibi |
| Dual | Indefinite | Definite | Construct |
| Informal | رَاهِبَيْن rāhibayn |
الرَّاهِبَيْن ar-rāhibayn |
رَاهِبَيْ rāhibay |
| Nominative | رَاهِبَانِ rāhibāni |
الرَّاهِبَانِ ar-rāhibāni |
رَاهِبَا rāhibā |
| Accusative | رَاهِبَيْنِ rāhibayni |
الرَّاهِبَيْنِ ar-rāhibayni |
رَاهِبَيْ rāhibay |
| Genitive | رَاهِبَيْنِ rāhibayni |
الرَّاهِبَيْنِ ar-rāhibayni |
رَاهِبَيْ rāhibay |
| Plural | basic broken plural triptote | ||
| Indefinite | Definite | Construct | |
| Informal | رُهْبَان ruhbān |
الرُّهْبَان ar-ruhbān |
رُهْبَان ruhbān |
| Nominative | رُهْبَانٌ ruhbānun |
الرُّهْبَانُ ar-ruhbānu |
رُهْبَانُ ruhbānu |
| Accusative | رُهْبَانًا ruhbānan |
الرُّهْبَانَ ar-ruhbāna |
رُهْبَانَ ruhbāna |
| Genitive | رُهْبَانٍ ruhbānin |
الرُّهْبَانِ ar-ruhbāni |
رُهْبَانِ ruhbāni |
Descendants
- Persian: راهب (râheb)
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.