ران
Arabic
Etymology
From the root ر ي ن (r-y-n).
Pronunciation
- IPA(key): ˈraːna
Verb
رَانَ • (rāna) I, non-past يَرِينُ (yarīnu)
- to take possession of
- to seize, to overcome (someone, said of passion)
Conjugation
Conjugation of
رَانَ
(form-I hollow, verbal noun رَيْن)| verbal noun الْمَصْدَر |
rayn | |||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| active participle اِسْم الْفَاعِل |
رَائِن rāʾin | |||||||||||
| passive participle اِسْم الْمَفْعُول |
مَرِين marīn | |||||||||||
| active voice الْفِعْل الْمَعْلُوم | ||||||||||||
| singular الْمُفْرَد |
dual الْمُثَنَّى |
plural الْجَمْع | ||||||||||
| 1st person الْمُتَكَلِّم |
2nd person الْمُخَاطَب |
3rd person الْغَائِب |
2nd person الْمُخَاطَب |
3rd person الْغَائِب |
1st person الْمُتَكَلِّم |
2nd person الْمُخَاطَب |
3rd person الْغَائِب | |||||
| past (perfect) indicative الْمَاضِي |
m | rintu |
rinta |
رَانَ rāna |
رِنْتُمَا rintumā |
رَانَا rānā |
rinnā |
rintum |
rānū | |||
| f | rinti |
rānat |
رَانَتَا rānatā |
rintunna |
rinna | |||||||
| non-past (imperfect) indicative الْمُضَارِع |
m | ʾarīnu |
tarīnu |
yarīnu |
تَرِينَانِ tarīnāni |
يَرِينَانِ yarīnāni |
narīnu |
tarīnūna |
yarīnūna | |||
| f | tarīnīna |
tarīnu |
تَرِينَانِ tarīnāni |
tarinna |
yarinna | |||||||
| subjunctive الْمُضَارِع الْمَنْصُوب |
m | ʾarīna |
tarīna |
yarīna |
تَرِينَا tarīnā |
يَرِينَا yarīnā |
narīna |
تَرِينُوا tarīnū |
يَرِينُوا yarīnū | |||
| f | tarīnī |
tarīna |
تَرِينَا tarīnā |
tarinna |
yarinna | |||||||
| jussive الْمُضَارِع الْمَجْزُوم |
m | ʾarin |
tarin |
yarin |
تَرِينَا tarīnā |
يَرِينَا yarīnā |
narin |
تَرِينُوا tarīnū |
يَرِينُوا yarīnū | |||
| f | tarīnī |
tarin |
تَرِينَا tarīnā |
tarinna |
yarinna | |||||||
| imperative الْأَمْر |
m | رِنْ rin |
رِينَا rīnā |
rīnū |
||||||||
| f | rīnī |
rinna | ||||||||||
| passive voice الْفِعْل الْمَجْهُول | ||||||||||||
| singular الْمُفْرَد |
dual الْمُثَنَّى |
plural الْجَمْع | ||||||||||
| 1st person الْمُتَكَلِّم |
2nd person الْمُخَاطَب |
3rd person الْغَائِب |
2nd person الْمُخَاطَب |
3rd person الْغَائِب |
1st person الْمُتَكَلِّم |
2nd person الْمُخَاطَب |
3rd person الْغَائِب | |||||
| past (perfect) indicative الْمَاضِي |
m | rintu |
rinta |
rīna |
رِنْتُمَا rintumā |
رِينَا rīnā |
rinnā |
rintum |
rīnū | |||
| f | rinti |
rīnat |
رِينَتَا rīnatā |
rintunna |
rinna | |||||||
| non-past (imperfect) indicative الْمُضَارِع |
m | ʾurānu |
turānu |
yurānu |
تُرَانَانِ turānāni |
يُرَانَانِ yurānāni |
nurānu |
turānūna |
yurānūna | |||
| f | turānīna |
turānu |
تُرَانَانِ turānāni |
turanna |
yuranna | |||||||
| subjunctive الْمُضَارِع الْمَنْصُوب |
m | ʾurāna |
turāna |
yurāna |
تُرَانَا turānā |
يُرَانَا yurānā |
nurāna |
تُرَانُوا turānū |
يُرَانُوا yurānū | |||
| f | turānī |
turāna |
تُرَانَا turānā |
turanna |
yuranna | |||||||
| jussive الْمُضَارِع الْمَجْزُوم |
m | ʾuran |
turan |
yuran |
تُرَانَا turānā |
يُرَانَا yurānā |
nuran |
تُرَانُوا turānū |
يُرَانُوا yurānū | |||
| f | turānī |
turan |
تُرَانَا turānā |
turanna |
yuranna | |||||||
References
- Wehr, Hans (1976), “ران”, in J. Milton Cowan, editor, A Dictionary of Modern Written Arabic, 3rd edition, Ithaca, NY: Spoken Language Services, →ISBN
- Lane, Edward William (1863), “ران”, in Arabic-English Lexicon, London: Williams & Norgate
Laki
Noun
ران (transliteration needed)
Persian
| Dari Persian | ران |
|---|---|
| Iranian Persian | ران |
| Tajiki Persian | рон (ron) |
Alternative forms
- رون (run)
Pronunciation
- IPA(key): [rɒːn], [rɒn]
Noun
ران • (rân) (plural رانها (rân-hâ))
Verb
ران • (rân)
See also
- Category:Persian words suffixed with ـران
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.