خلاط
Arabic
Noun
خِلَاط • (ḵilāṭ) m
- verbal noun of خَالَطَ (ḵālaṭa) (form III)
Declension
Declension of noun خِلَاط (ḵilāṭ)
| Singular | basic singular triptote | ||
|---|---|---|---|
| Indefinite | Definite | Construct | |
| Informal | خِلَاط ḵilāṭ |
الْخِلَاط al-ḵilāṭ |
خِلَاط ḵilāṭ |
| Nominative | خِلَاطٌ ḵilāṭun |
الْخِلَاطُ al-ḵilāṭu |
خِلَاطُ ḵilāṭu |
| Accusative | خِلَاطًا ḵilāṭan |
الْخِلَاطَ al-ḵilāṭa |
خِلَاطَ ḵilāṭa |
| Genitive | خِلَاطٍ ḵilāṭin |
الْخِلَاطِ al-ḵilāṭi |
خِلَاطِ ḵilāṭi |
Hijazi Arabic

خَلَّاط
Etymology
Pronunciation
- IPA(key): /xaˈlːaːtˁ/
Noun
خَلَّاط • (ḵallāṭ) m
(plural خَلَّاطات (ḵallāṭāt))
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.