ببر

See also: تثر, بتر, پتر, ثبر, تتر, تبر, بثر, and بئر

Arabic

ببر

Etymology

From Proto-Semitic *barbar- (wolf; jackal). Cognate to Akkadian 𒌨𒁇𒊏 (barbaru, wolf).

Noun

بَبْر (babr) m (plural بُبُور (bubūr))

  1. tiger

Declension


Persian

Etymology 1

From Middle Persian bplk' (babrag).

Noun

ببر (babar) (plural ببرها (babar-hâ))

  1. beaver

Etymology 2

From Middle Persian bpl (babr, tiger), from Proto-Indo-Iranian *wy(H)āgʰrás. Cognate with Sanskrit व्याघ्र (vyāghrá) and related to Old Armenian վագր (vagr) and Old Georgian ვიგრი (vigri) (both loanwords from Iranian).

Noun

ببر (babr) (plural ببرها (babr-hâ) or ببران (babrân))

Dari Persian ببر
Iranian Persian ببر
Tajiki Persian бабр (babr)
  1. tiger

Derived terms

  • ببر سیبری (babr-e sibri)
  • ببر مازندران (babr-e mâzandarân)
  • ببر بنگال (babr-e bengâl)
  • ببر چینی (babr-e čini)
  • ببر سوماترایی (babr-e sumâtrâyi)
  • ببر بالی (babr-e bâli)

References

  • MacKenzie, D. N. (1971), “babr”, in A concise Pahlavi dictionary, London, New York, Toronto: Oxford University Press
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.