أمر
Arabic
Etymology 1
From the root ء م ر (ʾ-m-r). Cognate to Hebrew אמר (amár, “to say”).
Verb
أَمَرَ • (ʾamara) I, non-past يَأْمُرُ (yaʾmuru)
Conjugation
Conjugation of
أَمَرَ
(form-I sound irregular, verbal noun أَمْر)| verbal noun الْمَصْدَر |
أَمْر ʾamr | |||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| active participle اِسْم الْفَاعِل |
آمِر ʾāmir | |||||||||||
| passive participle اِسْم الْمَفْعُول |
maʾmūr | |||||||||||
| active voice الْفِعْل الْمَعْلُوم | ||||||||||||
| singular الْمُفْرَد |
dual الْمُثَنَّى |
plural الْجَمْع | ||||||||||
| 1st person الْمُتَكَلِّم |
2nd person الْمُخَاطَب |
3rd person الْغَائِب |
2nd person الْمُخَاطَب |
3rd person الْغَائِب |
1st person الْمُتَكَلِّم |
2nd person الْمُخَاطَب |
3rd person الْغَائِب | |||||
| past (perfect) indicative الْمَاضِي |
m | ʾamartu |
ʾamarta |
أَمَرَ ʾamara |
أَمَرْتُمَا ʾamartumā |
أَمَرَا ʾamarā |
ʾamarnā |
ʾamartum |
ʾamarū | |||
| f | ʾamarti |
ʾamarat |
أَمَرَتَا ʾamaratā |
ʾamartunna |
ʾamarna | |||||||
| non-past (imperfect) indicative الْمُضَارِع |
m | ʾāmuru |
taʾmuru |
yaʾmuru |
تَأْمُرَانِ taʾmurāni |
يَأْمُرَانِ yaʾmurāni |
naʾmuru |
taʾmurūna |
yaʾmurūna | |||
| f | taʾmurīna |
taʾmuru |
تَأْمُرَانِ taʾmurāni |
taʾmurna |
yaʾmurna | |||||||
| subjunctive الْمُضَارِع الْمَنْصُوب |
m | ʾāmura |
taʾmura |
yaʾmura |
تَأْمُرَا taʾmurā |
يَأْمُرَا yaʾmurā |
naʾmura |
taʾmurū |
يَأْمُرُوا yaʾmurū | |||
| f | taʾmurī |
taʾmura |
تَأْمُرَا taʾmurā |
taʾmurna |
yaʾmurna | |||||||
| jussive الْمُضَارِع الْمَجْزُوم |
m | ʾāmur |
taʾmur |
yaʾmur |
تَأْمُرَا taʾmurā |
يَأْمُرَا yaʾmurā |
naʾmur |
taʾmurū |
يَأْمُرُوا yaʾmurū | |||
| f | taʾmurī |
taʾmur |
تَأْمُرَا taʾmurā |
taʾmurna |
yaʾmurna | |||||||
| imperative الْأَمْر |
m | مُرْ mur |
murā |
murū |
||||||||
| f | murī |
murna | ||||||||||
| passive voice الْفِعْل الْمَجْهُول | ||||||||||||
| singular الْمُفْرَد |
dual الْمُثَنَّى |
plural الْجَمْع | ||||||||||
| 1st person الْمُتَكَلِّم |
2nd person الْمُخَاطَب |
3rd person الْغَائِب |
2nd person الْمُخَاطَب |
3rd person الْغَائِب |
1st person الْمُتَكَلِّم |
2nd person الْمُخَاطَب |
3rd person الْغَائِب | |||||
| past (perfect) indicative الْمَاضِي |
m | ʾumirtu |
ʾumirta |
أُمِرَ ʾumira |
أُمِرْتُمَا ʾumirtumā |
أُمِرَا ʾumirā |
ʾumirnā |
ʾumirtum |
ʾumirū | |||
| f | ʾumirti |
ʾumirat |
أُمِرَتَا ʾumiratā |
ʾumirtunna |
ʾumirna | |||||||
| non-past (imperfect) indicative الْمُضَارِع |
m | ʾūmaru |
tuʾmaru |
yuʾmaru |
تُؤْمَرَانِ tuʾmarāni |
يُؤْمَرَانِ yuʾmarāni |
nuʾmaru |
tuʾmarūna |
yuʾmarūna | |||
| f | tuʾmarīna |
tuʾmaru |
تُؤْمَرَانِ tuʾmarāni |
tuʾmarna |
yuʾmarna | |||||||
| subjunctive الْمُضَارِع الْمَنْصُوب |
m | ʾūmara |
tuʾmara |
yuʾmara |
تُؤْمَرَا tuʾmarā |
يُؤْمَرَا yuʾmarā |
nuʾmara |
تُؤْمَرُوا tuʾmarū |
يُؤْمَرُوا yuʾmarū | |||
| f | tuʾmarī |
tuʾmara |
تُؤْمَرَا tuʾmarā |
tuʾmarna |
yuʾmarna | |||||||
| jussive الْمُضَارِع الْمَجْزُوم |
m | ʾūmar |
tuʾmar |
yuʾmar |
تُؤْمَرَا tuʾmarā |
يُؤْمَرَا yuʾmarā |
nuʾmar |
تُؤْمَرُوا tuʾmarū |
يُؤْمَرُوا yuʾmarū | |||
| f | tuʾmarī |
tuʾmar |
تُؤْمَرَا tuʾmarā |
tuʾmarna |
yuʾmarna | |||||||
Antonyms
- نَهَى (nahā)
Verb
أَمُرَ or أَمَرَ • (ʾamara or ʾamura) I, non-past يَأْمُرُ (yaʾmuru)
- to become an emir
Conjugation
Conjugation of
أَمَرَ or أَمُرَ
(form-I sound irregular, verbal noun إِمَارَة)| verbal noun الْمَصْدَر |
ʾimāra | |||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| active participle اِسْم الْفَاعِل |
آمِر ʾāmir | |||||||||||
| active voice الْفِعْل الْمَعْلُوم | ||||||||||||
| singular الْمُفْرَد |
dual الْمُثَنَّى |
plural الْجَمْع | ||||||||||
| 1st person الْمُتَكَلِّم |
2nd person الْمُخَاطَب |
3rd person الْغَائِب |
2nd person الْمُخَاطَب |
3rd person الْغَائِب |
1st person الْمُتَكَلِّم |
2nd person الْمُخَاطَب |
3rd person الْغَائِب | |||||
| past (perfect) indicative الْمَاضِي |
m | ʾamartu or ʾamurtu |
ʾamarta or ʾamurta |
أَمَرَ or أَمُرَ ʾamara or ʾamura |
أَمَرْتُمَا or أَمُرْتُمَا ʾamartumā or ʾamurtumā |
أَمَرَا or أَمُرَا ʾamarā or ʾamurā |
ʾamarnā or ʾamurnā |
أَمَرْتُمْ or أَمُرْتُمْ ʾamartum or ʾamurtum |
ʾamarū or ʾamurū | |||
| f | ʾamarti or ʾamurti |
ʾamarat or ʾamurat |
أَمَرَتَا or أَمُرَتَا ʾamaratā or ʾamuratā |
أَمَرْتُنَّ or أَمُرْتُنَّ ʾamartunna or ʾamurtunna |
ʾamarna or ʾamurna | |||||||
| non-past (imperfect) indicative الْمُضَارِع |
m | ʾāmuru |
taʾmuru |
yaʾmuru |
تَأْمُرَانِ taʾmurāni |
يَأْمُرَانِ yaʾmurāni |
naʾmuru |
taʾmurūna |
yaʾmurūna | |||
| f | taʾmurīna |
taʾmuru |
تَأْمُرَانِ taʾmurāni |
taʾmurna |
yaʾmurna | |||||||
| subjunctive الْمُضَارِع الْمَنْصُوب |
m | ʾāmura |
taʾmura |
yaʾmura |
تَأْمُرَا taʾmurā |
يَأْمُرَا yaʾmurā |
naʾmura |
taʾmurū |
يَأْمُرُوا yaʾmurū | |||
| f | taʾmurī |
taʾmura |
تَأْمُرَا taʾmurā |
taʾmurna |
yaʾmurna | |||||||
| jussive الْمُضَارِع الْمَجْزُوم |
m | ʾāmur |
taʾmur |
yaʾmur |
تَأْمُرَا taʾmurā |
يَأْمُرَا yaʾmurā |
naʾmur |
taʾmurū |
يَأْمُرُوا yaʾmurū | |||
| f | taʾmurī |
taʾmur |
تَأْمُرَا taʾmurā |
taʾmurna |
yaʾmurna | |||||||
| imperative الْأَمْر |
m | مُرْ mur |
murā |
murū |
||||||||
| f | murī |
murna | ||||||||||
References
- Wehr, Hans (1979), “أمر”, in J. Milton Cowan, editor, A Dictionary of Modern Written Arabic, 4th edition, Ithaca, NY: Spoken Language Services, →ISBN
Etymology 2
Causative of أَمَرَ (ʾamara, “to become an emir”) and أَمُرَ (ʾamura, “(same)”).
Verb
أَمَّرَ • (ʾammara) II, non-past يُؤَمِّرُ (yuʾammiru)
Conjugation
Conjugation of
أَمَّرَ
(form-II sound)| verbal noun الْمَصْدَر |
taʾmīr | |||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| active participle اِسْم الْفَاعِل |
مُؤَمِّر muʾammir | |||||||||||
| passive participle اِسْم الْمَفْعُول |
مُؤَمَّر muʾammar | |||||||||||
| active voice الْفِعْل الْمَعْلُوم | ||||||||||||
| singular الْمُفْرَد |
dual الْمُثَنَّى |
plural الْجَمْع | ||||||||||
| 1st person الْمُتَكَلِّم |
2nd person الْمُخَاطَب |
3rd person الْغَائِب |
2nd person الْمُخَاطَب |
3rd person الْغَائِب |
1st person الْمُتَكَلِّم |
2nd person الْمُخَاطَب |
3rd person الْغَائِب | |||||
| past (perfect) indicative الْمَاضِي |
m | ʾammartu |
ʾammarta |
أَمَّرَ ʾammara |
أَمَّرْتُمَا ʾammartumā |
أَمَّرَا ʾammarā |
ʾammarnā |
ʾammartum |
ʾammarū | |||
| f | ʾammarti |
ʾammarat |
أَمَّرَتَا ʾammaratā |
ʾammartunna |
ʾammarna | |||||||
| non-past (imperfect) indicative الْمُضَارِع |
m | ʾuʾammiru |
tuʾammiru |
yuʾammiru |
تُؤَمِّرَانِ tuʾammirāni |
يُؤَمِّرَانِ yuʾammirāni |
nuʾammiru |
tuʾammirūna |
yuʾammirūna | |||
| f | tuʾammirīna |
tuʾammiru |
تُؤَمِّرَانِ tuʾammirāni |
tuʾammirna |
yuʾammirna | |||||||
| subjunctive الْمُضَارِع الْمَنْصُوب |
m | ʾuʾammira |
tuʾammira |
yuʾammira |
تُؤَمِّرَا tuʾammirā |
يُؤَمِّرَا yuʾammirā |
nuʾammira |
تُؤَمِّرُوا tuʾammirū |
يُؤَمِّرُوا yuʾammirū | |||
| f | tuʾammirī |
tuʾammira |
تُؤَمِّرَا tuʾammirā |
tuʾammirna |
yuʾammirna | |||||||
| jussive الْمُضَارِع الْمَجْزُوم |
m | ʾuʾammir |
tuʾammir |
yuʾammir |
تُؤَمِّرَا tuʾammirā |
يُؤَمِّرَا yuʾammirā |
nuʾammir |
تُؤَمِّرُوا tuʾammirū |
يُؤَمِّرُوا yuʾammirū | |||
| f | tuʾammirī |
tuʾammir |
تُؤَمِّرَا tuʾammirā |
tuʾammirna |
yuʾammirna | |||||||
| imperative الْأَمْر |
m | أَمِّرْ ʾammir |
أَمِّرَا ʾammirā |
ʾammirū |
||||||||
| f | ʾammirī |
ʾammirna | ||||||||||
| passive voice الْفِعْل الْمَجْهُول | ||||||||||||
| singular الْمُفْرَد |
dual الْمُثَنَّى |
plural الْجَمْع | ||||||||||
| 1st person الْمُتَكَلِّم |
2nd person الْمُخَاطَب |
3rd person الْغَائِب |
2nd person الْمُخَاطَب |
3rd person الْغَائِب |
1st person الْمُتَكَلِّم |
2nd person الْمُخَاطَب |
3rd person الْغَائِب | |||||
| past (perfect) indicative الْمَاضِي |
m | ʾummirtu |
ʾummirta |
أُمِّرَ ʾummira |
أُمِّرْتُمَا ʾummirtumā |
أُمِّرَا ʾummirā |
ʾummirnā |
ʾummirtum |
ʾummirū | |||
| f | ʾummirti |
ʾummirat |
أُمِّرَتَا ʾummiratā |
ʾummirtunna |
ʾummirna | |||||||
| non-past (imperfect) indicative الْمُضَارِع |
m | ʾuʾammaru |
tuʾammaru |
yuʾammaru |
تُؤَمَّرَانِ tuʾammarāni |
يُؤَمَّرَانِ yuʾammarāni |
nuʾammaru |
tuʾammarūna |
yuʾammarūna | |||
| f | tuʾammarīna |
tuʾammaru |
تُؤَمَّرَانِ tuʾammarāni |
tuʾammarna |
yuʾammarna | |||||||
| subjunctive الْمُضَارِع الْمَنْصُوب |
m | ʾuʾammara |
tuʾammara |
yuʾammara |
تُؤَمَّرَا tuʾammarā |
يُؤَمَّرَا yuʾammarā |
nuʾammara |
تُؤَمَّرُوا tuʾammarū |
يُؤَمَّرُوا yuʾammarū | |||
| f | tuʾammarī |
tuʾammara |
تُؤَمَّرَا tuʾammarā |
tuʾammarna |
yuʾammarna | |||||||
| jussive الْمُضَارِع الْمَجْزُوم |
m | ʾuʾammar |
tuʾammar |
yuʾammar |
تُؤَمَّرَا tuʾammarā |
يُؤَمَّرَا yuʾammarā |
nuʾammar |
تُؤَمَّرُوا tuʾammarū |
يُؤَمَّرُوا yuʾammarū | |||
| f | tuʾammarī |
tuʾammar |
تُؤَمَّرَا tuʾammarā |
tuʾammarna |
yuʾammarna | |||||||
Etymology 3
Pronunciation
Audio (file)
Noun
أَمْر • (ʾamr) m (plural أَوَامِر (ʾawāmir))
- verbal noun of أَمَرَ (ʾamara) (form I)
- order, command, instruction
- ordinance, decree
- power, authority
- (grammar) imperative
Declension
Declension of noun أَمْر (ʾamr)
| Singular | basic singular triptote | ||
|---|---|---|---|
| Indefinite | Definite | Construct | |
| Informal | أَمْر ʾamr |
الْأَمْر al-ʾamr |
أَمْر ʾamr |
| Nominative | أَمْرٌ ʾamrun |
الْأَمْرُ al-ʾamru |
أَمْرُ ʾamru |
| Accusative | أَمْرًا ʾamran |
الْأَمْرَ al-ʾamra |
أَمْرَ ʾamra |
| Genitive | أَمْرٍ ʾamrin |
الْأَمْرِ al-ʾamri |
أَمْرِ ʾamri |
| Dual | Indefinite | Definite | Construct |
| Informal | أَمْرَيْن ʾamrayn |
الْأَمْرَيْن al-ʾamrayn |
أَمْرَيْ ʾamray |
| Nominative | أَمْرَانِ ʾamrāni |
الْأَمْرَانِ al-ʾamrāni |
أَمْرَا ʾamrā |
| Accusative | أَمْرَيْنِ ʾamrayni |
الْأَمْرَيْنِ al-ʾamrayni |
أَمْرَيْ ʾamray |
| Genitive | أَمْرَيْنِ ʾamrayni |
الْأَمْرَيْنِ al-ʾamrayni |
أَمْرَيْ ʾamray |
| Plural | basic broken plural diptote | ||
| Indefinite | Definite | Construct | |
| Informal | أَوَامِر ʾawāmir |
الْأَوَامِر al-ʾawāmir |
أَوَامِر ʾawāmir |
| Nominative | أَوَامِرُ ʾawāmiru |
الْأَوَامِرُ al-ʾawāmiru |
أَوَامِرُ ʾawāmiru |
| Accusative | أَوَامِرَ ʾawāmira |
الْأَوَامِرَ al-ʾawāmira |
أَوَامِرَ ʾawāmira |
| Genitive | أَوَامِرَ ʾawāmira |
الْأَوَامِرِ al-ʾawāmiri |
أَوَامِرِ ʾawāmiri |
Noun
أَمْر • (ʾamr) m (plural أُمُور (ʾumūr))
Declension
Declension of noun أَمْر (ʾamr)
| Singular | basic singular triptote | ||
|---|---|---|---|
| Indefinite | Definite | Construct | |
| Informal | أَمْر ʾamr |
الْأَمْر al-ʾamr |
أَمْر ʾamr |
| Nominative | أَمْرٌ ʾamrun |
الْأَمْرُ al-ʾamru |
أَمْرُ ʾamru |
| Accusative | أَمْرًا ʾamran |
الْأَمْرَ al-ʾamra |
أَمْرَ ʾamra |
| Genitive | أَمْرٍ ʾamrin |
الْأَمْرِ al-ʾamri |
أَمْرِ ʾamri |
| Dual | Indefinite | Definite | Construct |
| Informal | أَمْرَيْن ʾamrayn |
الْأَمْرَيْن al-ʾamrayn |
أَمْرَيْ ʾamray |
| Nominative | أَمْرَانِ ʾamrāni |
الْأَمْرَانِ al-ʾamrāni |
أَمْرَا ʾamrā |
| Accusative | أَمْرَيْنِ ʾamrayni |
الْأَمْرَيْنِ al-ʾamrayni |
أَمْرَيْ ʾamray |
| Genitive | أَمْرَيْنِ ʾamrayni |
الْأَمْرَيْنِ al-ʾamrayni |
أَمْرَيْ ʾamray |
| Plural | basic broken plural triptote | ||
| Indefinite | Definite | Construct | |
| Informal | أُمُور ʾumūr |
الْأُمُور al-ʾumūr |
أُمُور ʾumūr |
| Nominative | أُمُورٌ ʾumūrun |
الْأُمُورُ al-ʾumūru |
أُمُورُ ʾumūru |
| Accusative | أُمُورًا ʾumūran |
الْأُمُورَ al-ʾumūra |
أُمُورَ ʾumūra |
| Genitive | أُمُورٍ ʾumūrin |
الْأُمُورِ al-ʾumūri |
أُمُورِ ʾumūri |
Derived terms
- سَفَاسِفُ الْأُمُورِ (safāsifu l-ʾumūri)
Etymology 4
Elative of مُرّ (murr, “bitter, severe, sharp, painful”) and مَرِير (marīr, “firm, strong”), from the root م ر ر (m-r-r).
Adjective
أَمَرّ • (ʾamarr) (feminine مُرَّى (murrā))
Declension
Declension of adjective أَمَرّ (ʾamarr)
| Singular | Masculine | Feminine | ||
|---|---|---|---|---|
| basic singular diptote | singular invariable | |||
| Indefinite | Definite | Indefinite | Definite | |
| Informal | أَمَرّ ʾamarr |
الْأَمَرّ al-ʾamarr |
مُرَّى murrā |
الْمُرَّى al-murrā |
| Nominative | أَمَرُّ ʾamarru |
الْأَمَرُّ al-ʾamarru |
مُرَّى murrā |
الْمُرَّى al-murrā |
| Accusative | أَمَرَّ ʾamarra |
الْأَمَرَّ al-ʾamarra |
مُرَّى murrā |
الْمُرَّى al-murrā |
| Genitive | أَمَرَّ ʾamarra |
الْأَمَرِّ al-ʾamarri |
مُرَّى murrā |
الْمُرَّى al-murrā |
| Dual | Masculine | Feminine | ||
| Indefinite | Definite | Indefinite | Definite | |
| Informal | أَمَرَّيْن ʾamarrayn |
الْأَمَرَّيْن al-ʾamarrayn |
مُرَّيَيْن murrayayn |
الْمُرَّيَيْن al-murrayayn |
| Nominative | أَمَرَّانِ ʾamarrāni |
الْأَمَرَّانِ al-ʾamarrāni |
مُرَّيَانِ murrayāni |
الْمُرَّيَانِ al-murrayāni |
| Accusative | أَمَرَّيْنِ ʾamarrayni |
الْأَمَرَّيْنِ al-ʾamarrayni |
مُرَّيَيْنِ murrayayni |
الْمُرَّيَيْنِ al-murrayayni |
| Genitive | أَمَرَّيْنِ ʾamarrayni |
الْأَمَرَّيْنِ al-ʾamarrayni |
مُرَّيَيْنِ murrayayni |
الْمُرَّيَيْنِ al-murrayayni |
| Plural | Masculine | Feminine | ||
| plural unknown | sound feminine plural | |||
| Indefinite | Definite | Indefinite | Definite | |
| Informal | ? ? |
? ? |
مُرَّيَات murrayāt |
الْمُرَّيَات al-murrayāt |
| Nominative | ? ? |
? ? |
مُرَّيَاتٌ murrayātun |
الْمُرَّيَاتُ al-murrayātu |
| Accusative | ? ? |
? ? |
مُرَّيَاتٍ murrayātin |
الْمُرَّيَاتِ al-murrayāti |
| Genitive | ? ? |
? ? |
مُرَّيَاتٍ murrayātin |
الْمُرَّيَاتِ al-murrayāti |
References
- Wehr, Hans (1979), “مر”, in J. Milton Cowan, editor, A Dictionary of Modern Written Arabic, 4th edition, Ithaca, NY: Spoken Language Services, →ISBN
Etymology 5
Verb
أَمُرُّ • (ʾamurru) (form I)
- first-person singular non-past active indicative of مَرَّ (marra)
Verb
أَمُرَّ • (ʾamurra) (form I)
Verb
أَمُرِّ • (ʾamurri) (form I)
- first-person singular non-past active jussive of مَرَّ (marra)
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.